بجهت اينكه علم او ميفهماند باو كه دنيا زهريست كشنده، پس وامى‌دارد او را كه از هلاكت فرار كند، لذا زمانى كه رو بدنيا آورد، بايد مردم او را دروغگو بشناسند در گفتارش.

و فرمود آن حضرت: براى خداوند است بندگان خاصى از مردمان كه مسكن ميدهد آنها را در منازل و مساكن عاليه بهشت، بعلت اينكه داناترين اهل دنيا ميباشند. عرض كردند چگونه داناترين از اهل دنيايند؟

فرمود چون همت و كوشش آنها شتاب نمودنست بسوى پروردگار در آنچه كه خوشنود مينمايد او را، پس خداوند خوار ميگرداند دنيا را نزد آنها، و نيز صبر ميكنند مدت كمى را در اين نشأه فانى و راحت ميشوند مدت بسيارى را در آخرت.

و فرمود: از براى هر چيزى معدنى است و معدن تقوا دلهاى خداشناسان است.

و فرمود در قيامت احدى از بندگان قدم از قدم بر ندارد (بسوى بهشت) تا پنج چيز از او سؤال كنند: از عمر او كه در چه فانى كرده؟ و از جوانى او كه در چه تباه كرده؟ و از مال او كه از كجا كسب كرده و در چه صرف كرده؟ و از علم او چرا عمل نكرد بآنچه كه ميدانست؟ و فرمود امير المؤمنين ٧ جز اين نيست كه اعراض ميكنند مردم از طلب علم چون كه مى‌بينند كمى نفع علم را از (عالم) بى‌عمل.

و فرمود نبى اكرم ٦ علمى كه از آن نفع نبرند مانند گنجى (و ثروتى) است كه از آن انفاق نكنند (و بهره آخرتى از آن نبرند و دستگيرى بيچارگان و افتادگان ننمايند).

و فرمود آن حضرت علم دو نوعست علميست بزبان و او حجتست‌