عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٣ - عبادت برتر
[واحذر أن تطأ بساط ملكك إلابالذل والإفتقار والخشية والتعظيم وأخلص حركاتك من الريا وسرك من القساوة]
جدا از اين كه بدون احساس ذلت و احتياج و خشيت و درك عظمت دوست پا در مقام بندگى و بساط سلطان واقعىات بگذارى بپرهيز.
اين مقام، جاى نشان دادن ذلت، فقر، خشيت و تعظيم است كه بدون اين حالات، كسى را در اين بساط راهى نيست و بدون اين حقايق بندگى، به زيور كمال آراسته نمىشود.
تمام حركات عبادى خود را از ريا خالص كن و دلت را كه حريم حضرت مولاست از قساوت و چرك عصيان، با جذب و جلب رحمت او بشوى.
|
اى شده چشم جان من بتو باز |
از تو در دل نياز و در جان آز |
|
|
شب اندوه من نگردد روز |
تا نبينم جمال روى تو باز |
|
|
تو زما فارغى و ما داريم |
بر درت سر بر آستان نياز |
|
|
در دلم آرزوى عشق ترا |
نيست انجام اگر بود آغاز |
|
|
مرغ جانم زآشيانه تن |
جز بكويت كجا كند پرواز[١] |
|
[١] -عشاقنامه، فخرالدين عراقى.