عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٩ - وحدت و يگانگى در حج
روايتى از اميرالمؤمنين ٧ درباره اين كه كعبه اولين معبد الهى است آمده است كه:
مردى از اميرالمؤمنين ٧ پرسيد: آيا اولين خانه خدا كعبه بوده است؟ آن حضرت فرمودند: نه، پيش از كعبه خانههايى براى عبادت ساخته شده است ولى كعبه اولين خانه مبارك و وسيله هدايت و رحمت و بركت است و اولين كسى كه آن را بنا نموده است ابراهيم خليل بوده، سپس جرهم از قبيله عرب آن را تجديد بنا كرد و بار ديگر منهدم شد و عمالقه آن را تجديد كردند.
جايگاه جغرافيايى كعبه
٢- كعبه در جايگاهى بنا شده است كه هيچگونه وسيله تفريح و مناظر طبيعى خوشايندى ندارد، سنگلاخى در ميان اقيانوسى از ريگزارها و ديدگاههاى خشن كه مجالى به انديشههاى گسترده و عميق و فوق ضرورتهاى زندگى معمولى نمىدهد.
حكمت بالغهايست كه كعبه را در اين جايگاه خسته كننده قرار داده است كه انسانها از محيطهاى زيبا و خوش آب و هواى بهشتى روى به آن بياورند و هدفى جز چشيدن طعم تكليف نداشته باشند.
در حج خانه خدا هيچ يك از عوامل طبيعى و نفسانى و اجتماعى دخالتى در انجام تكليف ندارد، بلكه در آن تكاپو، انسان است و خدايش كه رويارويش قرار گرفته است.
همين نكته را اگر انسان در اين سفر ملكوتى بفهمد، به جايى مىرسد كه چشمى نديده و گوشى نشنيده، در آن صورت است كه تمام وجود انسان فرياد دوست دوست خواهد زد.
|
من از سر همه عالم گذشتم الا دوست |
نعيم دنيى و عقبى تو را و ما را دوست |
|
|
مراد هر دو جهان مىكنند بر ما عرض |
دل از ميان همه مىكند تمنا دوست |
|
|
رسد به مرتبهاى اتحاد ما با او |
كه هيچ فرق نماند ميان ما با دوست |
|
|
طواف كعبه دل كن كه هست خانه او |
نه هر كجا كه كنى فرض باشد آنجا دوست[١] |
|
وحدت و يگانگى در حج
٣- شگفتانگيزترين حكمتى كه در حج بيت الله وجود دارد احساس وحدت و يگانگى است كه در حد اعلاى مفهوم انسانيت به وجود مىآيد.
عالم و جاهل، كوچك و بزرگ، زن و مرد، سياه و سپيد، كسى كه عالىترين مقام جامعه خويش را داشته باشد و كسى كه گمنامترين فرد جامعه خود باشد، همه و همه با دو قطعه لباس سفيد با جدىترين قيافه حيات مىجوشند و مىخروشند و مىروند و مىنشينند.
تضادها و تنوعاتى كه انسانها را از يكديگر جدا كرده- هر يك را مانند گرگى در برابر ديگرى قرار داده، آنان را به جنگ و پيكار در كارزارهاى رنگارنگ وادار كرده است- مبدل به هماهنگى و وحدتى مىگردد كه تنها در شعر و سخنان مبلغان آرمان اعلاى انسانى ديده مىشود.
[١] -عماد فقيه.