عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٥٢ - نشانههاى روشن كعبه
|
هر كه رويت ديد و دل را در سر زلفت نبست |
در حقيقت آدمى نبود كه حيوانى بود |
|
|
در همه عمر ار بر آرم بىغم تو يك نفس |
زان نفس بر جان من هر لحظه تاوانى بود |
|
|
آفتاب روى تو گر بر جهان تابد دمى |
در جهان هر ذرهاى خورشيد تابانى بود |
|
|
آتش رخسار خوبت گر بسوزاند مرا |
اندر آن آتش مرا هر سو گلستانى بود |
|
|
روزى آخر از وصال تو به كام دل رسم |
اين شب هجر تو را گر هيچ پايانى بود[١] |
|
نشانههاى روشن كعبه
در كعبه نشانههاى روشنى از خداوند قرار دارد، مقام ابراهيم آنجاست، آن كس كه خود را بدان جايگاه برساند در حريم امن قرار گرفته، بر بندگان است كه در حال توانايى به سوى آن مكان بشتابند و اعمال و مناسك آنجا را طبق دستور الهى با خلوص و معرفت به جاى آرند، هر كس از اجراى اين دستور سعادتبخش سر باز زند، به دايره ناسپاسى قدم گذاشته، همانا خداى بىانباز از همه عالميان بىنياز است.
آرى، هدف حضرت حق از قرار دادن آن خانه در شهر مكه، جهت اجراى مراسم بندگى و عبوديت در آن شكل خاص از طرف مردم است و اين كه
[١] -فخر الدين عراقى.