عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٩ - حج از ديدگاه حضرت زين العابدين

حركتى و به خاطر تقرب به مقام او از خانه خود بيرون آمده‌اى؟ گفت: نه.

فرمود: پس در حقيقت وارد حرم نشده و خانه كعبه را نديده و در آنجا نماز بجاى نياوردى؟

فرمود: پس از ورود به مكه طواف خانه نمودى و دست بر اركان گذاشتى و آخرين سعى صفا و مروه نمودى؟ گفت: آرى.

فرمود: وقت سعى در نظر داشتى كه از همه روى تافته و به سوى او گريخته و به بارگاه قدس او آمد وشد مى‌كنى؟ گفت: نه.

فرمود: در حقيقت طواف خانه نكرده و استلام اركان ننموده و سعى صفا و مروه بجاى نياورده‌اى، برگرد دوباره حج بجاى آر؛ زيرا تو اين سفر را به آن معنايى كه از تو خواسته‌اند نرفته‌اى و مطابق با اهداف عاليه اين برنامه بزرگ الهى قدم برنداشته‌اى و خود را مستعد و آماده ورود به حريم قدس يار ننموده‌اى!!

شبلى سخت گريست و از آن ساعت به كوشش برخاست تا خدايش براى سال بعد موفق به آن سفر روحانى و سير الهى و مشى ملكوتى كرد و به آنچه به وسيله حضرت زين العابدين ٧ آگاه شده بود در آن سفر عمل كرد[١].

آرى، آنجا حرم امن، حريم قدس، بارگاه معنى، مهبط ملائكه و منبع هدايت و مشعل نور محبوب است، مگر هر كسى در آنجا راه دارد و هر بى‌سر و پايى را در آنجا مقام و محل است، آنجا جايگاه پاكان و موقف صالحان و پناه اوليا و تكيه‌گاه نيكان و جاى ورود پاكان است.

آنجا از نظر معنى، بلندترين نقطه اوج حقيقت و با ارزش‌ترين محل صدق و صفاست كه اهل دل از همان جا با چشم دل نگران جمال پاك محبوب و ناظر

[١] -مستدرك الوسائل: ١٠/ ١٦٦، باب ١٧، حديث ١١٧٧٠.