عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٢ - تفكر در قرآن

چشم دل بنگرند و در داستان آنان انديشه كنند، به صورتى كه واقعيت‌هاى حيات پاكان را در خود تحقق داده و از پليدى پليدان بپرهيزند، در اين زمينه صحيح‌ترين و سودمندترين داستان‌ها، داستان‌هايى است كه قرآن مجيد نقل مى‌كند و انسان خردمند و متفكر مى‌تواند با مطالعه دقيق آن داستان‌ها، در دريايى از معارف قرار گرفته و از اين رهگذر به بهره‌هاى عالى دنيايى و آخرتى برسد.

من در اين زمينه شما را به تفاسير قرآن و كتبى كه در توضيح حيات انبيا و امم به عنوان قصص يا داستان‌هاى قرآن نوشته شده، راهنمايى مى‌كنم و از شرح مفصل اين حقيقت چشم مى‌پوشم.

در اينجا به ترجمه جملات اول حديث باب تفكر اشاره كرده و دنباله حديث را ادامه مى‌دهم:

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

به آنچه از دنيا و آنچه از نعمت و مصيبت و حادثه و تلخى‌ها و خوشى‌ها گذشته، به نظر عبرت بنگر، ببين آيا از براى كسى از آنچه مربوط به دنيا بوده، چيزى باقى مانده؟

و آيا كسى را از بزرگ و كوچك، غنى و فقير، دوست و دشمن، شاه و گدا مى‌يابى كه شربت مرگ را نچشيده باشد؟

اى عزيز! آينده را نيز همانند گذشته بدان، آنچه بر گذشته بر همگان رفت، بر آينده و آيندگان هم خواهد رفت، چنانچه آب به آب شبيه است، در اين گذرگاه فقط، خوشا به حال كسى كه به هر چيز و به هر كس به ديده عبرت بنگرد و از اين رهگذر به تصفيه وجود خويش از رذايل و آراستن درون و برون خويش به حسنات، اقدام نمايد.