عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٩ - طوفان، از عجايب زمين

طوفان‌هايى كه در درياها و اقيانوس‌ها پديد مى‌آيد گوناگون است.

طوفان‌هاى سرد كه از مناطق سردسير و دشت‌هاى قطبى مى‌آيند.

طوفان‌هاى گرمى كه از مناطق استوايى مى‌آيند.

طوفان‌هاى سطحى كه در روى آب قرار دارند.

طوفان‌هاى عميقى كه تا زير آب‌هاى دريا نفوذ مى‌كنند.

كشتى‌ها از طوفان‌ها مى‌گريزند و شهرستان‌هاى ساحلى از دست طوفان داد دارند، ولى طوفان‌ها آنقدر براى بشر سودمند مى‌باشند كه اندازه ندارد.

مقصود از اين سود، شكستن شدت گرما در نقاط گرمسير و شدت سرما در نقاط سردسير كه از كارهاى طوفان مى‌باشد، نيست.

مقصود اين است كه سود طوفان همگانى است و آن ها به تمام افراد بشر در جميع نقاط جهان، حق حيات دارند.

اگر طوفان‌ها نمى‌بودند، هيچ فردى در روى كره زمين نمى‌توانست زندگى كند، اگر طوفان‌ها نبودند آب‌هاى درياها حركتى نداشتند و همگى راكد بودند، در اثر ركود دائم، آب‌ها مى‌گنديدند و جهان را گند و تعفن پر مى‌كرد، جو مسموم مى‌شد، دريا مسموم مى‌شد، گازهاى مرگ‌آور فضا را مى‌گرفت، زمينيان همگى مى‌مردند، درياييان همه مى‌مردند.

طوفان، آب درياها را در حركت دائم قرار مى‌دهد، در اثر حركت دائم، حرارت آب دريا و شورى آن پيوسته در تغيير مى‌باشد، در نتيجه آب دريا، از يكنواخت بودن خارج شده، از خطر گنديدن دور مى‌شود.

دهنده حيات با چنين پديده‌اى، زندگى موجودات زنده را از خطر نابودى محفوظ نگاه داشته است.

آيا اين طوفان‌هايى كه ضامن حيات زندگان هستند، نشانه حكمت و دانش‌