عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٧ - ستارگان آسمان

تصور اندازه و مساحت عالم در مغز عملى غير ممكن است؛ زيرا وسعت آن بى‌اندازه زياد و عظمت آن دور از فهم و دسترس بشر است. سرجمس جانس مى‌گويد:

تعداد ستارگان آسمان به اندازه تعداد شن‌هاى ساحل درياها مى‌باشد، ستارگانى كه قابل ديد بشرند، فقط قسمت كوچكى از عالم بى‌پايان به شمار مى‌روند.

ستارگانى هست به قدرى دور دست كه از دسترس تلسكوپ‌هاى قوى «دوربين‌هاى نجومى» خارجند.

نزديك‌ترين ستاره‌ها به نام پروكيسما (٢٥ بليون) ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٢٥ ميل از ما دور است (هر ميل تقريبا ١٦٠٠ متر است).

اين فاصله اصلا قابل تصور ما نيست، اگر يك طياره بتواند اين مسافت را به سرعت ١٠٠٠ ميل در ساعت طى نمايد، مسافرت آن قريب ٠٠٠، ٠٠٠، ٣ سال طول مى‌كشد.

مسافت عظيم عالم را در علم نجوم با واحدى به نام سال نورى اندازه مى‌گيرند، سال نورى فاصله‌ايست كه نور در مدت يكسال طى مى‌نمايد، مى‌دانيد كه نور در هر ثانيه ٠٠٠، ٣٠٠ كيلومتر يا ٤٠٠، ١٨٦ ميل طى مى‌نمايد.

با ضرب كردن اين تعداد در ٦٠، تعداد آن در دقيقه و با ضرب آن در ٦٠ مقدار آن در ساعت و با ضرب آن در ٢٤ مقدار آن در روز و با ضرب آن در ٣٦٥ مقدار آن در سال به دست مى‌آيد كه تقريبا مساوى با ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٨٨٠، ٥ ميل مى‌شود.

ستاره‌اى به نام سيريوس يا كلب مقدار ٥/ ٨ سال نورى از ما دور است يعنى در واقع ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٠٠٠، ٥٠ ميل با زمين فاصله دارد، اين ستاره بسيار درخشان، نسبتا به ما خيلى نزديك است.