عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٢ - عبادت، علت ورود به بهشت
آنان را سياهى و خوارى نمىپوشاند؛ آنان اهل بهشتاند [و] در آن جاودانهاند.
آرى، رنج و مشقت و درد و بلاى اهل ايمان و عمل صالح، خيلى زود به پايان مىرسد و وعده حق نسبت به آنان تحقق پيدا مىكند.
|
آخر اين تيره شب هجر به پايان آيد |
آخر اين درد مرا نوبت درمان آيد |
|
|
چند گردم چو فلك گرد جهان سرگردان |
آخر اين گردش ما نيز به پايان آيد |
|
|
آخر اين بخت من از خواب درآيد سحرى |
روز آخر نظرم بر رخ جانان آيد |
|
|
به عراق ار نرسد باز عراقى چه عجب |
كه نه هر خار و خسى لايق بستان آيد[١] |
|
در بسيارى از آيات و روايات وارد شده كه:
بهشت، مزد اهل عبادت و به خصوص اهل تقوا و پرهيزكارى است و بدون عبادت و اطاعت از حق و مراعات تقوا، توقع بهشت داشتن، عين بىانصافى و معلول عدم دقت و تدبر و تفكر در آيات الهى است.
[إن الله جامع المنافقين و الكافرين في جهنم جميعا][٢].
يقينا خدا همه منافقان و كافران را در دوزخ گرد خواهد آورد.
[١] -عشاقنامه، فخرالدين عراقى.
[٢] -نساء( ٤): ١٤٠.