عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٥٤ - عزلت ابراهيم از بتپرستان

دست رفته‌اند و خانه و منزل ما خراب شده و رشته زندگى ظاهر ما گسيخته است، سپس به سوى خدا توجه كردند و از خداوند خواستند آنان را براى خود برگزيند و رحمت خود را شامل حالشان گرداند، هنوز چشمى بهم نخورده بود كه مانند جسدهاى بى‌جان روى زمين افتادند.

مردم شهر گفتند: ما كه اين بزرگان را با اين وضع يافته‌ايم، براى اين جهت بوده كه بدانيم وعده حق نسبت به روز قيامت متين و صحيح است و در برپا شدن محشر شكى نيست، سپس به اختلاف نظر پرداختند؛ عده‌اى گفتند: ساختمانى به روى آنان بنا كنيم، گروهى كه زمام كار را در دست داشتند، نظر دادند كه مسجدى روى بدن آنان بنا شود، ولى خداوند از وضع آنان آگاه‌تر است.

عزلت ابراهيم از بت‌پرستان‌

[و أعتزلكم و ما تدعون من دون الله و أدعوا ربي عسى ألا أكون بدعاء ربي شقيا\* فلما اعتزلهم و ما يعبدون من دون الله وهبنا له إسحاق و يعقوب و كلا جعلنا نبيا][١].

و من از شما و معبودانى كه به جاى خدا مى‌خوانيد، كناره مى‌گيرم و پروردگارم را مى‌خوانم، اميد است در خواندن پروردگارم [از اجابت او] محروم و بى‌بهره نباشم.\* پس هنگامى كه از آنان و آنچه جز خدا مى‌پرستيدند، كناره گرفت، اسحاق ويعقوب را به او بخشيديم وهر يك را پيامبر قرار داديم.

اين دو آيه نمايشگر دورى جستن ابراهيم از بت پرستان است، بت پرستانى كه‌

[١] -مريم( ١٩): ٤٨- ٤٩.