عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٢٤ - اخلاق اولياى الهى

رسيد: آنان كه به دنيا نظر ندارند، اسرار دينشان فاش نمى‌شود، بر حكومت خويش رشوه نمى‌گيرند، حق در قلب آنان است، صدق برزبانشان تجلى دارد، اينان در دنيا زير پوشش من و در آخرت در دار قدس نزد من هستند[١].

عن أبى جعفر ٧ قال: سئل النبى ٦ عن خيار العباد فقال: الذين إذا أحسنوا إستبشروا، وإذا أساؤوا استغفروا وإذا اعطوا شكروا وإذا ابتلوا صبروا وإذا أغضبوا غفروا[٢].

امام باقر ٧ مى‌فرمايد: از پيامبر سؤال شد، نيكان از عباد خداوند كيانند؟ حضرت فرمود:

زمانى كه نيكى كنند، شاد مى‌شوند و هرگاه بدى كنند، طلب مغفرت مى‌نمايند، چون به آنان نعمتى عطا شود، شكر مى‌كنند و چون به بلا دچار شوند، استقامت مى‌كنند و به وقت غضب از طرف خود گذشت مى‌نمايند.

در هر صورت اين ها حقايقى است كه باعث سلامت نفس انسان است و در اين فضاى سالم است كه انسان، حق خدا و بندگان خدا را آن چنان كه هست ادا خواهد كرد و اين دارندگان اين سلامتند كه بايد به فرموده حضرت صادق ٧ در صدد حفظ آن باشند.

عظمت و كرامت انسان، پس از ايمان در ارتباط با پاكى نفس او از رذايل و آراستگيش به حسنات است.

الهى قمشه‌اى، آن عارف عاشق مى‌گويد:

[١] -الأمالى، مفيد: ٨٥، المجلس العاشر، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٦٦/ ٢٧٨، باب ٣٧، حديث ١٣.

[٢] -الكافى: ٢/ ٢٤٠، باب المؤمن وعلاماته، حديث ٣١؛ صفات الشيعة: ٤٥، حديث ٦٤؛ بحار الأنوار: ٦٦/ ٣٠٥، باب ٣٧، حديث ٢٦.