عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٠ - پيام اميرمؤمنان

و تواضع بپذير و به مظالم و عرايض قوم، با كمال دقت رسيدگى كن.

زنهار جامه دگرگون مپوشى و بر دادگاه حاجب و دربان مگذارى و در انجام خدمت خود بر ديگران منت ننهى، اگر خداى ناخواسته چنين شود، تو را كيفر خودپسندان و متكبران خواهم داد!!

خود دربان خويشتن باش و زبانت كار سفير كند؛ زيرا كسى كه بر آستان عدالتخانه معطل ماند و با دربانان گفت و شنود كند، پيداست كه دادخواهيش به كجا فرجام خواهد گرفت.

اموالى را كه در اين مأموريت از مسلمانان به نام بيت المال دريافت مى‌داريد، بايد به هنگام مصرف، دقيق رعايت شود كه مستمندان كلفت‌مند بر همگان مقدم باشند و تا در حد كافى بينوايان از مال الله استفاده نكرده‌اند، دينارى به بى‌نيازان نرسد.

آرى، آن تهيدستان كه عيال و فرزند دارند، از بيت المال بيش از ديگران حق مى‌برند. نمى‌دانم، چگونه تو را به كوى مستمندان فرستم و درباره فقراى مكه با تو به چه زبان سفارش كنم!!

واى بر تو! اگر شبى آسوده بخوابى و در حوزه فرمانداريت تيره‌بختى گرسنه و هراسان به سر برده باشد!!

به اهل مكه اخطار كن كه حق ندارند از ميهمانان طواف‌گزار خويش به هيچ نام دستمزد و اجرت بگيرند؛ زيرا خداى بزرگ در قرآن مجيد فرموده:

بومى و بيگانه در خانه خدا يكسان‌اند و هيچ يك را بر ديگرى فضيلت و برترى نيست‌[١][٢].

[١]-« سواء العاكف فيه والباد» حج( ٢٢): ٢٥.

[٢] -نهج البلاغة: نامه ٦٧؛ بحار الأنوار: ٣٣/ ٤٩٧، باب ٢٩، حديث ٧٠٢.