عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦٥ - پيام پيامبر بزرگ اسلام

و انديشه كنيد و به مردمى كه در اينجا حضور ندارند برسانيد.

١- اى بندگان خدا! شما را به خوددارى از گناه و فرمان بردن از برنامه‌هاى الهى دعوت كرده و تشويق مى‌كنم و سخنم را با بهترين دستور كه تقوا است آغاز مى‌نمايم.

اى مردم! همان طور كه امروز روز محترم و اين ماه ماه محترم و اين جايگاه مركز محترمى است خون و مال و آبروى شما تا روز بپا بودن نظام عالم و برپا شدن محشر محترم است و بايد هر كدام از شما نسبت به يكديگر در اين سه امر مراعات يكديگر را بنماييد، آرى اى مردم! احترام خون و مال و عرض همديگر را نگاه داشته و از تجاوز به اين سه برنامه بترسيد، خداوندا! شاهد و گواه باش كه فرمان تو را به مردم رساندم.

٢- اى مردم! هر كس امانتى نزد اوست، به صاحبش برساند و در امانت خيانت ننمايد.

٣- ربايى كه در جاهليت معمول بود، لغو و باطل مى‌كنم و آن را از بين رفته حساب مى‌نمايم و اول ربايى كه پايمال مى‌كنم رباى عمويم عباس پسر عبدالمطلب است، هر كس پولى به قرض داده و در آن ربا منظور داشته، اصل مال خود را بگيرد و نسبت به فرعش چشم‌پوشى كند؛ اى مردم! نه ستم كنيد و نه زير بار ستم برويد.

٤- خون‌هايى كه در زد و خوردهاى زمان جاهليت ريخته شده، همه را از بين رفته و باطل اعلام مى‌كنم و اول خونى را كه هدر مى‌نمايم خون حارث بن ربيعة بن حارث بن عبدالمطلب است كه طفلى شيرخوار و از خويشاوندان من بود و قبيله بنى ليث او را كشتند، ديگر در صدد انتقام خون‌هايى كه در جاهليت ريخته شده برنياييد؛ زيرا به حكم خداوند، انتقام‌جويى و كينه حرام و تعطيل است.