عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٨ - حريم امن

آرى، در تمام مواقف حج بايد دست نياز به درگاه بى‌نياز برداشت و از آن جناب، تقاضاى آمرزش گناه و خير دنيا و آخرت براى خود و همه مسلمانان جهان داشت.

حريم امن‌

كاروان نور، پس از احرام و تلبيه و توجه به محرمات احرام، با دلى پر از صفا و ديده‌اى اشكبار و نيتى خالص به سوى حريم امن حق به حركت مى‌آيد.

اولين بار كه نظر آهنگ‌كنندگان به شهر مكه مى‌افتد به خاطر مى‌آورند و بايد به خاطر بياورند كه آنجا محيط امن، محيط نور، مركز وحى، مهبط ملائكه و در بردارنده قبله عبادت است.

آرى، به منطقه امن و امان وارد مى‌شوند، منطقه‌اى كه در آنجا از هر ستم و تجاوزى در امان هستند و همان جاست كه بايد با تمام وجود، براى نجات از عذاب قيامت فعاليت كنند.

به محيطى مى‌رسند كه بايد در تمام لحظاتش غرق حق بود، حق شد و حق گفت و حق ديد و حق شنيد و به سوى حق بازگشت، بازگشتى كه در آن بازگشتى نباشد. به محيطى در مى‌آيند كه رنج فراق را بايد به شيرينى وصال تبديل كنند و با توفيق صاحب بيت همه حجاب‌ها را از جلوى ديد قلب و چشم جان بردارند.

زائر، بايد در اولين نگاه به شهر مكه، به ياد آورد كه اينجا شهريست كه خداوند آن را به موجب نيايش ابراهيم، محل امن قرار داده و شأنش را آن چنان والا گردانده تا آنجا كه به آن قسم ياد كرده و فرموده است: