عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤ - كعبه دل
نايل خواهيد گرديد.
[و كذلك نري إبراهيم ملكوت السماوات و الأرض و ليكون من الموقنين][١].
و اين گونه فرمانروايى و مالكيت و ربوبيت خود را بر آسمانها و زمين به ابراهيم نشان مىدهيم تا از يقينكنندگان شود.
در كتب روايى ما آمده كه:
انسان مؤمن و تصفيه شده و آراسته به حسنات و پيراسته از رذايل، عزيز الوجودتر از كبريت احمر و برتر از ملائكه حتى ملائكه مقرب و داراى حرمتى بزرگتر از حرمت كعبه است[٢].
و اين همه عظمت و حرمت و فضيلت در سايه حركت معنوى قلب و آراستگى دل بدست مىآيد.
كعبه دل
عين القضاة، عارف معروف در «تمهيدات» مىگويد:
اى عزيز! بدان كه راه خدا نه از جهت راست است و نه از جهت چپ و نه بالا و نه زير و نه دور و نه نزديك و راه خدا در دل است و يك قدم است. «دع نفسك وتعال» خود را از همه آلودگىها برى و پاك كن و بالاترين رذيلت كه منيت است و آن اساس تمام بدبختىهاست از خود بريز و آن گاه به جوار قرب حركت كن.
مگر از مصطفى نشنيدهاى كه او را پرسيدند:
[١] -انعام( ٦): ٧٥.
[٢] -الكافى: ٤/ ٥٦٧، حديث ٣؛ وسائل الشيعة: ١٤/ ٥٣٧، باب ٧٦، حديث ١٩٧٧٥.