عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٢٤ - نيت

و پوشيدن لباس توبه، لباس كرامت، لباس عام، لباس ذكر، لباس توجه، لباس مراقبت و لباس طاعت و لباس ترك گناه است.

آرى، احرام ببند، تا از بار هر لباسى جز لباس حق سبك شوى، با همه در اين لباس همرنگ و همگام شو، تا بدانى چيزى نيستى و آنچه در حق خود تصور مى‌كردى خيالى بيش نبود.

در اين لباس از من بمير و به او زنده شو، از چنگال شيطان درآى و به دامن دوست آويز، از تعلقات خود را نجات ده و آن گاه وارد دنياى با عظمت نيت شو.

نيت‌

پس از پوشيدن لباس احرام، نوبت نيت است، نيت يعنى قصد، يعنى آهنگ، يعنى توجه، آن هم توجه به سوى اولين و آخرين مقصد و اين توجه تحقق پيدا نمى‌كند، مگر با بريدن از ما سوى الله.

در اين حال فقط توجه به مقصد حقيقى و مقصود واقعى داشته باش، مقصدى كه بازگشت همه موجودات به اوست.

آرى، به او باز گرد، اين همه بيراهه رفتن بس است، اين همه پشت به حقايق كردن كافى است، آخر باز گرد، بازگشتنى كه در آن بازگشت نباشد.

با چنين عزمى آن سفر معنوى، آن سير ملكوتى، آن حركت الهى را شروع كن، ترا به خدا در مسئله نيت دل خوش به لفظ تنها نباش، از لفظ كارى ساخته نيست هر چه هست مربوط به دل است.

نيت عزم است، آن هم عزم جزمى، عزم بر طاعت، عزم بر ترك گناه، عزم بر تقوى، عزم بر جلب رضايت دوست، عزم بر آراسته شدن به حقايق آسمانى، عزم بر نجات از آلودگى‌ها و نجات جامعه و خانواده از بدبختى‌ها و خلاصه نيت يعنى‌