عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٥ - ركوع، مظهر خشوع

من تواضع لله رفعه الله‌[١].

كسى كه براى خدا فروتنى كند خداوند مقامش را بالا مى‌برد.

از امام على ٧ سؤال شد، گردن كشيدن در ركوع چه معنى دارد؟ فرمود:

تأويلش آن است كه نمازگزار به زبان حال مى‌گويد:

خدايا! من به تو ايمان آورده‌ام هر چند در اين راه گردنم با شمشير زده شود[٢].

انسان با توجه به اين حقايق مى‌فهمد كه با اين همه حقارت و ذلت و كوچكى‌اش، چگونه مورد لطف و احسان حضرت حق شده و چگونه عنايت حضرت او دستش را گرفته و چگونه محبت او اجازه داده كه عبد براى اظهار تواضع و ذلت به پيشگاهش براى عبادت قيام كند؟!

[١] -الكافى: ٢/ ١٢٢، باب التواضع، حديث ٣؛ تحف العقول: ٤٦؛ بحار الأنوار: ١٦/ ٢٦٥، حديث ٦٤.

[٢] -من لا يحضره الفقيه: ١/ ٣١١، باب وصف الصلاة، حديث ٩٢٧؛ علل الشرايع: ٢/ ٣٢٠، باب ١٠، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ٦/ ٣٢٥، باب ١٩، حديث ٨٠٩٥.

[٣] -الهى قمشه‌اى.