عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١١ - تضرع به درگاه الهى

امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

چيزى نيست مگر اين كه براى آن پيمانه و وزنى است مگر گريه كه يك قطره‌اش درياهايى از آتش را خاموش سازد و چون اشك در ديده حلقه بزند، چهره صاحبش خوارى و ذلت نبيند و چون بر رخسار بريزد، بر آتش دوزخ حرام گردد و اگر هر آينه در امتى يك نفر گريان باشد همه آنان مورد ترحم قرار مى‌گيرند[١].

عن أبى جعفر قال: ما من قطرة أحب إلى الله عزوجل من قطرة دموع فى سواد الليل مخافة من الله لايراد بها غيره‌[٢].

امام باقر ٧ فرمود: قطره‌اى نزد خداوند محبوب‌تر از آن قطره اشكى كه در تاريكى شب از ترس خدا بريزد و جز خدا چيز ديگرى منظور نداشته باشد نيست.

حضرت صادق ٧ فرمود:

خداى عزوجل به موسى ٧ وحى فرمود: كه همانا بندگان من به چيزى محبوب‌تر از سه خصلت به من تقرب نجستند، عرضه داشت: خداوندا! كدام است؟

فرمود: زهد در دنيا، ورع و پارسايى در برابر معاصى و گريه از خوف من، عرضه داشت: خداوندا! پاداش دارنده اين سه خصلت چيست؟

خداوند فرمود: اى موسى! اما آنان كه در دنيا زهد ورزيدند در بهشت باشند و اما آنان كه از ترس من گريه كنند در بلندترين منازلند و احدى با آنان در آن منازل‌

[١] -الكافى: ٢/ ٤٨١، باب البكاء، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ٢٢٧، باب ١٥، حديث ٢٠٣٤٣.

[٢] -الكافى: ٢/ ٤٨٢، باب البكاء، حديث ٣؛ عدة الداعى: ١٧١، العاشر الدعاء حالة البكاء؛ وسائل الشيعة: ١٥/ ٢٢٧، باب ١٥، حديث ٢٠٣٤٥.