عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٧٣ - سوره ص

[إذ قال ربك للملائكة إني خالق بشرا من طين\* فإذا سويته و نفخت فيه من روحي فقعوا له ساجدين\* فسجد الملائكة كلهم أجمعون\* إلا إبليس استكبر و كان من الكافرين\* قال يا إبليس ما منعك أن تسجد لما خلقت بيدي أستكبرت أم كنت من العالين\* قال أنا خير منه خلقتني من نار و خلقته من طين\* قال فاخرج منها فإنك رجيم\* و إن عليك لعنتي إلى يوم الدين\* قال رب فأنظرني إلى يوم يبعثون\* قال فإنك من المنظرين\* إلى يوم الوقت المعلوم\* قال فبعزتك لأغوينهم أجمعين\* إلا عبادك منهم المخلصين\* قال فالحق و الحق أقول\* لأملأن جهنم منك و ممن تبعك منهم أجمعين‌][١].

[ياد كن‌] هنگامى را كه پروردگارت به فرشتگان گفت: همانا من بشرى از گل خواهم آفريد.\* پس زمانى كه اندامش را درست و نيكو نمودم و از روح خود در او دميدم، براى او سجده كنيد.\* پس فرشتگان همه با هم سجده كردند؛\* مگر ابليس كه تكبر ورزيد و از كافران شد.\* [خدا] فرمود: اى ابليس! تو را چه چيزى از سجده كردن بر آنچه كه با دستان قدرت خود آفريدم، بازداشت؟

آيا تكبر كردى يا از بلند مرتبه‌گانى؟\* گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفريدى و او را از گل ساختى.\* خدا] گفت: از آن [جايگاه‌] بيرون رو كه بى‌ترديد تو رانده شده‌اى؛\* و حتما لعنت من تا روز قيامت بر تو باد.\* گفت:

پروردگارا! مرا تا روزى كه مردم برانگيخته مى‌شوند، مهلت ده.\* خدا] گفت: تو از مهلت يافتگانى،\* تا زمانى معين و معلوم.\* گفت: به عزتت سوگند همه آنان را گمراه مى‌كنم،\* مگر بندگان خالص شده‌ات را\* [خدا]

[١] -ص( ٣٨): ٧١- ٨٥.