عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٦٩ - سوره اسراء

لأحتنكن ذريته إلا قليلا\* قال اذهب فمن تبعك منهم فإن جهنم جزاؤكم جزاء موفورا\* و استفزز من استطعت منهم بصوتك و أجلب عليهم بخيلك و رجلك و شاركهم في الأموال و الأولاد و عدهم و ما يعدهم الشيطان إلا غرورا\* إن عبادي ليس لك عليهم سلطان و كفى بربك وكيلا][١].

و [ياد كن‌] هنگامى را كه به فرشتگان گفتيم: براى آدم سجده كنيد. پس همه سجده كردند مگر ابليس كه گفت: آيا براى كسى كه او را از گل آفريدى، سجده كنم؟!\* [سپس‌] گفت: مرا خبر ده اين كسى كه او را بر من برترى دادى [سببش چه بود؟] اگر تا قيامت مهلتم بخشى، بى‌ترديد فرزندانش را جز اندكى لجام مى‌زنم [و به دنبال خود به عرصه هلاكت و نابودى مى‌كشم.]\* خدا فرمود: برو كه از آنان هر كس تو را پيروى كند، قطعا دوزخ كيفرتان خواهد بود، كيفرى سخت و كامل.\* از آنان هر كه را توانستى با آوازت [به سوى باطل‌] برانگيز و [براى راندنشان به سوى طغيان و گناه‌] با سواره‌ها و پياده‌هايت بر آنان بانگ زن و با آنان [از راه سوق دادنشان به حرام‌] در اموال و [از طريق وسوسه كردنشان به زنا] در اولاد شريك شو و به آنان وعده [دروغ‌] بده [كه از قيامت، حسابرسى، بهشت و دوزخ خبرى نيست‌] و شيطان آنان را جز از روى باطل و دروغ وعده نمى‌دهد.\* [ولى آگاه باش كه‌] يقينا تو را بر بندگانم هيچ تسلطى نيست و كافى است كه پروردگارت نگهبان و كارساز [آنان‌] باشد.

نتيجه اين آيات به شرح زير است:

١- سر تافتن ابليس از سجده بر آدم كه امر حضرت حق بود.

٢- عجب و خودبينى شيطان نسبت به آدم كه حق او نبود.

[١] -اسراء( ١٧): ٦١- ٦٥.