عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٦ - حكمت در تحليه و صفات روحانى
و سرگرم تحصيل آنچه منفعت ندارد نشويم، از عبادت و طاعت و خلوص و استقامت دور نيفتيم و راهى جز راه خدا نرويم كه بيراهه رفتن جز ضرر و خسارت محصولى ندارد.
حكيم نكته سنج، نظامى گنجوى از باب نصيحت گويد:
|
اين چه زبان اين چه زبان دانى است |
گفته و ناگفته پشيمانى است |
|
|
نقد غريبى و جهان شهرتست |
نقد جهان يك به يك از بهر توست |
|
|
با همه چون خاك زمين پست باش |
وز همه چون باد تهى دست باش |
|
|
يك درم است آنچه بدان بندهاى |
يك نفس است آنچه بدان زندهاى |
|
|
حكم چو بر عاقبت انديشى است |
محتشمى بنده درويشى است |
|
|
حجله همان است كه عذراش بست |
بزم همان است كه وامق نشست |
|
|
حجله و بزم اينك تنها شده |
وامقش افتاده و عذرا شده |
|
|
صحبت گيتى كه تمنا كند |
با كه وفا كرده كه با ما كند |
|
حكمت در تحليه و صفات روحانى
در رساله شريف لقاء الله در باب اين حقيقت مىخوانيم[١]:
چون سالك در اثر مجاهدت و توفيق ربانى از قسمت اول كه تنزيه و تطهير باطن از صفات خبيثه و مكروهه بود فراغت پيدا كرد و توانست در اين جهت تسلط و حكومت خود را بر جنود شيطانى و قواى او به دست آورد، اتصاف به صفات روحانى شروع مىشود.
به طورى كه معلوم گرديد، صفات رذيله خبيثه، به مناسبت و به اقتضاى زندگى
[١] -رساله لقاء الله: ٤٨.