عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٩ - حكمت در كلام داود

نهاده‌ام در راه من صدقه بده گوش نكردى، درهاى روزى را به رويت باز كردم و از مال خودم از تو قرض خواستم «در جهت رفع حوائج مؤمنان» كراهت نشان دادى، بلا را از تو دفع كردم، تو مقيم خانه گناه شدى، اى فرزند آدم! روزى كه بخواهى در دادگاه عدالت جوابم را بدهى چه مى‌گويى؟!

حكمت در كلام داود ٧‌

به حضرت داود خطاب فرمود:

پنج چيز را در پنج چيز قرار داده‌ام مردم آن را در پنج چيز ديگر مى‌جويند اما نمى‌يابند.

علم را در گرسنگى و سختى قرار داده‌ام اينان در سيرى و راحت مى‌طلبند ولى نمى‌يابند، عزت را در طاعتم قرار داده‌ام اينان در خدمت به شاه مى‌جويند اما نمى‌يابند، بى‌نيازى را در قناعت قرار داده‌ام اينان در كثرت مال مى‌خواهند، نمى‌يابند، رضا و خشنوديم را در غضب مردم قرار داده‌ام اينان در رضاى نفس مى‌طلبند نمى‌جويند، راحت را در بهشت قرار داده‌ام اينان در دنيا مى‌جويند پيدا نمى‌كنند[١].

آرى، آنچه هست پيش خدا است و نزد غير او چيزى نيست، جسم و جان و فكر و قلب و روح و دل را صرف غير او نكنيد كه چيزى تحصيل نخواهند كرد، وجود خود را خرج معرفت و كسب عشق حق كنيد تا سعادت دنيا و آخرت نصيب شما شود كه جز عشق و معرفت و رياضت و عمل، آن‌هم بر حول محور حضرت او هيچ عمل و فكرى سود ندهد و هيچ موجودى به محصول شيرين نرسد.

[١] -عدة الداعى: ١٧٩، الحادى عشر الإعتراف بالذنب؛ بحار الأنوار: ٧٥/ ٤٥٣، باب ٣٣، حديث ٢١.