عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠٤ - فلسفه زكات در قرآن

و ناتوانان و بيچارگان آگاه شويد.

تدبر در آيات قرآن، آفريننده معرفت و سازنده عشق حقيقى در قلب و جان است، چون معرفت و عشق آمد، به ناچار ميوه شيرينش كه عمل و حركت است به دنبال مى‌آيد و انسان با تمام وجود، در گردونه حق در همه شؤون به گردش خواهد آمد.

ببينيد قرآن مجيد در سوره مباركه ماعون، چگونه كسى را كه به اطعام بى‌نوايان همت نمى‌گمارد در زمره مخالفان دين به شمار آورده است، كسانى كه هيچ‌گونه نماز و عبادتى به حالشان نفعى نمى‌بخشد.

آيا كسى كه روز جزا را انكار مى‌كند ديده‌اى؟ همانست كه يتيم را از خود مى‌راند و به غذا دادن مستمند ترغيب نمى‌كند، واى بر آن نمازگزاران كه از نماز خويش غافلند، آنان كه ريا مى‌كنند و از دادن زكات منع مى‌نمايند.

در اينجا به كلام خدا درباره افرادى كه به انباشتن گنج‌هاى طلا و نقره «و امروز اسكناس» پرداخته و آن را در راه خدا انفاق نمى‌كنند دقت كنيد:

[و الذين يكنزون الذهب و الفضة و لا ينفقونها في سبيل الله فبشرهم بعذاب أليم\* يوم يحمى عليها في نار جهنم فتكوى بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم هذا ما كنزتم لأنفسكم فذوقوا ما كنتم تكنزون‌][١].

و كسانى را كه طلا و نقره مى‌اندوزند و آن را در راه خدا هزينه نمى‌كنند، به عذاب دردناكى مژده ده.\* روزى كه آن اندوخته‌ها را در آتش دوزخ به شدت گرما دهند و پيشانى و پهلو و پشتشان را به آن داغ كنند [و به آنان نهيب زنند] اين است ثروتى كه براى خود اندوختيد، پس كيفر زراندوزى خود را بچشيد.

[١] -توبه( ٩): ٣٤- ٣٥.