عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٠ - اصفياى الهى در قرآن مجيد
قيامت، ذكر خدا، ياد مرگ.
با اين صفات چگونه در مدار اصطفا و انتخاب قرار نگيرند و چرا محبوب حق و همه عالم نباشند؟
خداوند بزرگ در قرآن مجيد به برگزيدگان از عبادش كه از شر دنيا و آخرت، به خاطر صفات پاكشان در اماناند، از قول رسول گراميش سلام داده آنجا كه مىفرمايد:
[قل الحمد لله و سلام على عباده الذين اصطفى آلله خير أما يشركون][١].
بگو: همه ستايشها ويژه خداست و درود بر آن بندگانش كه آنان را برگزيده است. آيا خدا بهتر است يا آنچه شريك او قرار مىدهند؟
آرى، سلامت همه جوانب وجود برگزيدگان الهى اقتضا كرده كه خداوند بزرگ از قول پيامبرش به آن عزيزان سلام برساند، راستى انسان تا كجا قدرت پرواز و همسانى و هماهنگى با عالم ملكوت را دارد و تا چه اندازه مىتواند از ارزشهاى والاى الهى بهرهمند گردد، تا جاييكه بر اثر شدت اتصال به آن جناب اسم و رسمى و نام و نشانى جز عين عبوديت از انسان باقى نماند!
|
چنان به روى تو آشفتهام به بوى تو مست |
كه نيستم خبر از هر چه در دو عالم هست |
|
|
دگر به روى كسم ديده برنمىباشد |
خليل من همه بتهاى آرزو بشكست |
|
[١] -نمل( ٢٧): ٥٩.