عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٣ - قرآن و مسئله بخل
مرز بندىهاى الهى گذشته، از طرفى براى جمع مال دنيا شديدا دچار حرص و از طرف ديگر براى حفظ مال دنيا شديدا دچار بخل است.
تسلط اين دو مرض، انسان را از مقام قرب و انس و رشد و كمال باز داشته و لايق هم آغوش شدن با شيطان و افتادن در عذاب جهنم خواهد كرد.
[الذين يبخلون و يأمرون الناس بالبخل و يكتمون ما آتاهم الله من فضله و أعتدنا للكافرين عذابا مهينا][١].
كسانى كه [از انفاق اموالشان در راه خدا بخل مىورزند و مردم را به بخل فرمان مىدهند و آنچه را خدا از فضل خود به آنان داده پنهان مىكنند، [كافرند] و ما براى كافران عذابى خواركننده آماده كردهايم.
[و لا يحسبن الذين يبخلون بما آتاهم الله من فضله هو خيرا لهم بل هو شر لهم سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامة و لله ميراث السماوات و الأرض و الله بما تعملون خبير][٢].
و كسانى كه خدا به آنچه از فضلش به آنان داده بخل مىورزند، گمان نكنند كه آن بخل به سود آنان است، بلكه آن بخل به زيانشان خواهد بود. به زودى آنچه به آن بخل ورزيدند در روز قيامت طوق گردنشان مىشود و ميراث آسمانها و زمين فقط در سيطره مالكيت خداست و خدا به آنچه انجام مىدهيد، آگاه است.
[١] -نساء( ٤): ٣٧.
[٢] -آل عمران( ٣): ١٨٠.