عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨٩ - قرآن و دعا

امروز در آمريكا بزرگ‌ترين احتياج ما به دعا است، ارتش عظيم، مردمان گوشه‌نشين، پيرمردانى كه فكر مى‌كنند زندگيشان به سر رسيده، بيماران بسترى كه در پى فرصتى هستند تا زندگيشان ارزش و مفهومى پيدا كند، اين‌ها همه بزرگ‌ترين منابع دست‌نخورده بشريت هستند، اگر شما آدمى منزوى هستيد، آيا در بزرگ‌ترين جهاد روحانى كه تاكنون در دنيا آغاز شده با ما تشريك مساعى نمى‌كنيد؟

در خلوت خانه سفينه فضايى توسط سرنشينان آپولوى ٨ دعايى صورت گرفت كه گواه زنده‌اى بر نيازمندى بشر به نيايش با اوست، آنان گفتند:

اى خداى بزرگ! به ما بينش عطا كن تا بتوانيم اسم تو را در جهان ببينيم و علاقه به تو را با وجود خطاهاى بشرى درك كنيم، اى خداى بزرگ! به ما ايمانى عطا كن تا با وجود نادانى و ضعف خود به نيكى متكى باشيم.

به ما دانشى عطا كن، تا بتوانيم وجودت را درك كنيم و شكرگزارت باشيم و به ما نشان ده كه براى گسترش صلح جهانى چه وظايفى را بايد انجام دهيم.

در هر صورت دعا امرى است ضرورى و فطرى و مسئله‌اى است كه خداوند به آن دستور داده و جزء حتمى اخلاق انبياى الهى قلمداد شده و با اين كه خداى بزرگ به تمام خواسته‌هاى محتاجان آگاه است ولى انسان با دعا شايستگى گرفتن عطاى حق را پيدا مى‌كند.

دعا خواستن است و خواستن اگر حقيقت داشته باشد، انسان با كمال شوق دنبال تحقق دادن آن حركت مى‌كند، دعا به اين نيست كه كسى فقط بگويد، بلكه دعا مجموعه‌اى از خواستن و دنبال كردن و تحقق دادن و حفظ كردن است.

قرآن و دعا

قرآن مجيد، دعا را در جهات مختلفى طرح مى‌كند كه دانستن آن لازم است: