عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٠ - امتحانات الهى

و رشد و كمال خود را نشان دهند.

اما اگر اين دانه‌ها در سرزمين مستعد قرار نگيرد و اين حبه‌ها كاشته نشود، پس از مدتى مى‌پوسد و جز آن كه آن‌ها را به عنوان دانه‌ها و حبه‌هاى فاسد كنار بريزند چاره‌اى نيست.

نيروها و استعدادهاى عالى انسانى حتما و بدون شك در برخوردهاى انسان به حوادث و آلام و مصائب و شدت‌ها و مجاهدت‌ها و كوشش‌ها و زحمت‌ها و نعمت‌ها و نقمت‌ها، شكوفا مى‌گردد و پس از اين شكوفايى به نتايج بسيار مثبت دنيايى و آخرتى مى‌رسد.

و چون راهى براى شكوفايى قواى روحى و عقلى و دفاعى و نفسى بشر جز با حوادث و رنج‌ها و به فرموده قرآن ابتلا نيست، خداوند مهربان در قرآن مجيد ابتلا و امتحان را جهت انسان ضرورى و حياتى اعلام فرموده و احدى را از اين فضاى پرقيمت و پرسود استثنا ننموده است.

[أ حسب الناس أن يتركوا أن يقولوا آمنا و هم لا يفتنون\* و لقد فتنا الذين من قبلهم فليعلمن الله الذين صدقوا و ليعلمن الكاذبين‌][١].

آيا مردم گمان كرده‌اند، همين كه بگويند: ايمان آورديم، رها مى‌شوند و آنان [به وسيله جان، مال، اولاد و حوادث‌] مورد آزمايش قرار نمى‌گيرند؟\* در حالى كه يقينا كسانى را كه پيش از آنان بودند، آزمايش كرده‌ايم [پس اينان هم بى‌ترديد آزمايش مى‌شوند] و بى‌ترديد خدا كسانى را كه [در ادعاى ايمان‌] راست گفته‌اند مى‌شناسد و قطعا دروغگويان را نيز مى‌شناسد.

[١] -عنكبوت( ٢٩): ٢- ٣.