عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٠ - شفاعت

بنابراين يك منفعت پيامبر ٦ براى امت، استغفار او جهت گناهكاران تائب است، كه در سرعت جذب عنايت و مغفرت خدا به سوى گناهكار بسيار مؤثر است.

اين نكته را هم فراموش نكنيد كه استغفار پيامبر ٦ براى منافق و مشرك و كافر در صورتيكه در نفاق و شرك و كفر به مانند سودى ندارد.

[سواء عليهم أستغفرت لهم أم لم تستغفر لهم لن يغفر الله لهم إن الله لا يهدي القوم الفاسقين‌][١].

براى آنان يكسان است چه براى آنان آمرزش بخواهى چه نخواهى، خدا هرگز آنان را نمى‌آمرزد. مسلما خدا مردم فاسق را هدايت نمى‌كند.

به فرموده حضرت صادق ٧ در جملات پايانى روايت، اگر كسى پيامبر ٦ را بشناسد و امر و نهى و سنن و آداب رسول اكرم ٦ را پيروى كند از استغفار پيامبر ٦ بهره‌مند خواهد شد، بى‌خبرانى كه درخواست اين‌گونه حاجات را از آبرومندان درگاه خدا، منافات با توحيد مى‌دانند، گرفتار حماقت و بى‌خردى و جهل به معارف الهى هستند و قرآن و اسلام را نفهميده و جيره‌خوار و نوكر استعمارند[٢].

شفاعت‌

مسئله شفاعت در قرآن مجيد و روايات و اخبار به عنوان يك اصل مهم اسلامى‌

[١] -منافقون( ٦٣): ٦.

[٢] -مكتب ساختگى وهابيت كه قسمتى از مردم امروز عربستان و حجاز پيرو آن هستند، درخواست حاجت و دعا و طلب استغفار و شفاعت را از اولياى الهى و آبرومندان پيشگاه ربوبى منافى با توحيد مى‌دانند.