عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤٤ - صلوات نزد علماى اهل تسنن

و فخر رازى در تفسيرش جلد هفتم صفحه ٣٩١ تصريح كرده كه:

پيامبر ٦ صلوات بر خود و آلش را در خاتمه تشهد قرار داده.

نيشابورى در تفسيرش در ذيل آيه: [قل لا أسئلكم عليه أجرا إلا المودة في القربى‌][١] آورده:

تمام كردن تشهد به صلوات بر آل پيامبر : بعد از صلوات بر پيامبر ٦ در تمام نمازها شرف آل رسول : است.

محب الدين طبرى در «ذخاير» صفحه ١٩ همين معنى را از جابر نقل مى‌كند و مى‌گويد جابر فرموده:

صلوات بر پيامبر ٦ بدون آل قبول نيست.

ناقلان ديگر عبارتند از:

قاضى عياض در كتاب «شفا» و «شرح شفا» ى قاضى خفاجى جلد ٣ صفحه ٥٠٠- ٥٠٥ و تقى الدين اسبكى در «شفاء السقام» صفحه ١٨١- ١٨٧ و حافظ هيثمى در «مجمع الزوائد» جلد ١٠ صفحه ١٦٣ و طبرانى در «اوسط» و بيهقى و ابن عساكر همين معنا را از امام على ٧ نقل كرده‌اند و نيز شبلنجى در «نورالابصار» صفحه ١١٢ و صاحب كتاب «الاسعاف» در حاشيه «نورالابصار» صفحه ١٠٧ نقل كرده‌اند كه:

صلوات بدون آل مردود و باطل و در پيشگاه حق غيرقابل قبول است.

در «شب‌هاى پيشاور» آمده:

بخارى در جلد سوم صحيح و مسلم در جلد اول و شيخ سليمان بلخى در «ينابيع المودة» و ابن حجر متعصب در «صواعق» از كعب بن عجزه نقل مى‌كنند:

[١] -شورى( ٤٢): ٢٣.