عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٠٢ - بشارتهاى الهى در قرآن

و لذت‌هاى شيطانى يا همه سختى‌هايش دست كشيده، بايد مشرف به شرف بشارت‌هاى حق و ملائكه و اوليا گردد و سجده‌كنندگان حقيقى از اتم مصاديق اين‌گونه آيات و رواياتند و اينان پس از انتقال به عالم بعد به روح و ريحان و راحت الهى برسند و از نعيم ابد حضرت دوست، به مزد بندگيشان بهره‌مند شوند.

بسيار نابجاست كه عبد، از چنين بشارت‌هاى قرآنى و روايى نسبت به مؤمن بوقت احتضار و راحت قيامت بوقت ورود به محشر غافل و لاهى بماند و بر اثر اين غفلت، از سجده حقيقى باز مانده و سجده‌اش بازى و خدعه و فريب نفس و خلاصه ارضاى هوس باشد!

بشارت‌هاى الهى در قرآن‌

چه نيكوست كه به نمونه‌اى از بشارت‌هاى وارده در معارف اسلامى اشاره رود تا بيش از پيش به محصول و نتيجه موقف و موضع عبادت و به خصوص سجده و درجات الهى آن واقف شويم.

در قرآن مجيد مى‌خوانيم:

[ألا إن أولياء الله لا خوف عليهم و لا هم يحزنون\* الذين آمنوا و كانوا يتقون\* لهم البشرى في الحياة الدنيا و في الآخرة لا تبديل لكلمات الله ذلك هو الفوز العظيم‌][١].

آگاه باشيد! يقينا دوستان خدا نه بيمى بر آنان است و نه اندوهگين مى‌شوند.\* آنان كه ايمان آورده‌اند و همواره پرهيزكارى دارند\* آنان را در زندگى دنيا وآخرت مژده و بشارت است [در دنيا به وسيله وحى و در آخرت به خطاب‌

[١] -يونس( ١٠): ٦٢- ٦٤.