ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ١٨ - پيشگفتار مترجم
گروهى از اين فرقه بازان پاسخ دندان شكن داد. اين كتاب در حالى كه كتاب علمى و استدلالى است بيانگر روح انقلابى امام و علاقه عميق ايشان به برچيدن نظام شاهنشاهى و تأسيس حكومت اسلامى است. در اين زمانها بود كه حوزه علمى قم با ورود فقيه بزرگ آية اللّه بروجردى رونق عظيمى گرفت و قم بار ديگر مرجعيت علمى و سياسى خود را باز يافت. در اين برهه بود كه حضرت امام خمينى به عنوان يك مدرس بزرگ و استاد مسلم فقه و اصول جلوه كرد، و مجلس درس وى از پرجمعيتترين درسها به شمار مىرفت.
نويسنده كه در آن اوان در حوزه علمى نجف بودم با آنكه حوزه نجف از اساتيد پرتوانى بهرهمند بود، و از همين رو عدهاى از فضلاى آن وقت قم كه مجتهدين فعلى حوزه هستند، به قصد ادامه تحصيل به نجف آمدند مشاهده كردم كه گويى جاذبه حوزه قم نگذاشت آنان از محافل درسى نجف اشباع شوند لذا مجددا به قم مراجعت كردند. امام در اين دوره توانست گروهى فقيه و مجتهد كه هم اكنون از ذخاير حوزه علمى قم هستند پرورش دهد. علاقه طلاب به درس و بحث امام بيش از اندازه بود و ابداعات علمى ايشان در مباحث گوناگون فقه و اصول محور بحث در مجالس و محافل طلاب بود تا آنكه يكى از فضلاى حوزه، جناب استاد جعفر سبحانى مجموع بحثهاى ايشان را در اصول به نام تهذيب الأصول در سه جلد چاپ و منتشر نمود. حضرت امام در اين برهه تا سال ٨٠ ق- ٤٠ ش كه مقارن با فوت مرحوم آية اللّه بروجردى بود به تعليم و تربيت مىپرداخت. در اين سال دستگاه جبار تصور كرد با فوت ايشان ريشههاى علمى و تقوايى به خشكيدن گراييده و بيشههاى علم و فضيلت خالى از مردان رزمنده و شيران غرنده است، از اين رو به فكر افتاد باقيمانده