ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ١٠١ - ولايت در عقايد و اعمال همچون صورت است براى هيولى

ولايت در عقايد و اعمال همچون صورت است براى هيولى‌

و به اين جهت است كه ولايت علوى (كه خداى تعالى ما را بر آن مستدام بدارد) موجب كمال دين و تمام نعمت گرديد كه خدا فرمود:

«امروز من دين شما را براى شما كامل كردم و نعمت خودم را بر شما تمام نمودم.» و امام باقر ٧ ضمن روايت مفصلى كه در كافى است فرمود: «سپس ولايت فرود آمد و اين نزول در روز جمعه در زمين عرفات بود كه خداى تعالى فرو فرستاد: امروز دين شما را براى شما كامل گردانيدم و نعمت خودم را بر شما تمام كردم. و كمال دين به وسيله ولايت على بن أبي طالب ٧ شد.» [١] پس ديگر عبادات بلكه عقايد و ملكات نيز به منزله هيولى است و ولايت صورت آنهاست و آنان به منزله ظاهرند و ولايت، باطن آنهاست. و از اين روست كه اگر كسى بميرد و امامى نداشته باشد، به مرگ دوران جاهليت و به مرگ كفر و نفاق و گمراهى مرده است، چنانكه در روايت كافى است. [٢] زيرا ماده و هيولى را بجز با صورت و فعليت، وجودى محقق نمى‌شود، بلكه براى ماده و هيولى در نشأه آخرت اصلا وجودى نيست، زيرا آن جهان سراپا حيات و زندگى‌

______________________________
[١] در روز نزول آيه اختلاف است، و اصحّ روايات آن است كه در روز هجدهم ذى الحجه (روز غدير) بوده نه روز عرفه. ر. ك: تفسير الميزان، ذيل آيه ٣ از سوره مائده. (م)

[٢] بعضى گمان كرده‌اند كه ولايت يكى از فريضه‌هاى الهى است مانند ديگر فرايض و در اين قول به روايت «بنى الاسلام على خمس» (اسلام بر پنج چيز بنا شده: نماز و روزه ... و يكى هم ولايت است) استناد نموده‌اند و شيخ عارف كامل شاه‌آبادى كه خداوند سايه‌اش بر سر ارادتمندانش مستدام فرمايد، مى‌فرمود: ولايت در اين حديث با فتحه و او است كه به معناى دوستى است و اما ولايتى كه يكى از اركان دين و بلكه اصل دين و كمال آن است «ولايت» با كسره واو است. (از مؤلف- دام ظله)