ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ١٧٥ - انسان را در هر مقام لسانى است مناسب آن مقام و استجابتى است مناسب آن لسان

استدعا به واسطه فيض مقدس و ظل منبسط به هدف اجابت رسيد و اعيان ثابته به ترتيبى كه داشتند به واسطه فيض مقدس خلعت وجود پوشيدند.

و اين دعاها از دعاهاى مستجاب است و رد نمى‌شود، زيرا دعايى كه به لسان ذات و استعداد باشد پذيرفته و مستجاب است و به مقدار استحقاقش فيض به او افاضه مى‌شود و امساك فيض نمى‌شود. و دعا به زبان قال و به گفتار اگر مطابق با لسان استعداد باشد و آنچه زبان مى‌گويد بر خلاف آنچه دل مى‌گويد نباشد و گفتار با حال مباين نباشد مستجاب خواهد شد. و اگر دعايى مستجاب نشود به خاطر آن است كه از لسان استعداد صادر نشده و يا آنكه با نظام اتم مخالف است، و گاهى نيز مى‌شود كه مستجاب نشدن دعا به خاطر نبودن شرايط و متممات دعا و ديگر اسباب استجابت است.

هشدار

انسان را در هر مقام لسانى است مناسب آن مقام و استجابتى است مناسب آن لسان‌

بدان كه چون انسان كون جامع است و بر حسب مراتب نزولى و صعودى داراى نشأه‌ها و ظهورها و عوالم و مقاماتى است، از اين رو به حسب هر نشأه و هر عالمى كه دارد او را زبانى است مناسب آن مقام. پس در مقام اطلاق و سريانش زبانى دارد كه با آن از پروردگارش كه مربى اوست سؤال مى‌كند و خداى تعالى را به حسب اين لسان نسبت خاصى است كه حتما اجابت مى‌كند و آن عبارت است از اسم‌