ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ١٣٥ - حقيقت معناى امر بين الأمرين

بصرى است كه بر مظاهر واقع مى‌گردد.

پس همه مبادى تأثير، مظاهر قوت و قدرت او مى‌باشند و اوست ظاهر و باطن و اول و آخر.

شيخ كبير محيى الدين در فصوص خود مى‌گويد: «بدان كه علوم ذوقى كه از براى اهل اللّه حاصل مى‌شود بر حسب اختلاف قوايى كه حاصل از آن علوم است مختلف مى‌شود با اينكه همگى به عين واحد باز مى‌گردند، كه خداى تعالى مى‌فرمايد: «من گوش او مى‌شوم كه با آن مى‌شنود، و چشم او مى‌شوم كه با آن مى‌بيند، و دست او مى‌شوم كه با آن حمله مى‌كند، و پاى او مى‌شوم كه با آن راه مى‌رود.» پس خدا به حسب اين روايت چنين مى‌فرمايد كه هويتش عين جوارحى است كه آن جوارح عين عبد است، پس هويت يكى است و جوارح مختلف‌اند.»

حقيقت معناى امر بين الأمرين‌

و اين است حقيقت امر بين الأمرين كه گذشتگان شايسته از اولياى حكمت و چشمه‌هاى جوشان تحقيق مانند مولاى فيلسوف ما صدر الحكماء المتألهين (رضوان اللّه عليه) آن را گفته و غير او از محققين نيز از او پيروى كرده‌اند.

و خداى تعالى عزيز است به معناى سوم، يعنى بى همتاست، زيرا صرف الوجود و وجود صرف دوئيت نمى‌پذيرد و تكرار نمى‌شود و هر چه آن را دوباره فرضش كنى همان خود او خواهد بود، چنانكه در جاى خود محقق شده است و اين مختصر جاى گفتارش نيست.

و عزيز، بنابر آنچه به شيخ كبير در انشاء الدوائر نسبت داده شده از