ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ٧٩ - تنبيه و اعتراض در مرتبه اسم رحمن و رحيم

و اگر الرحمن الرحيم را صفت اسم در بسم اللّه گرفتيم، قضيه به عكس مى‌شود (يعنى الرحمن و الرحيم در بسم اللّه رحمانيت و رحيميت فعلى مى‌شوند، و الرحمن و الرحيم در فاتحة الكتاب رحمانيت و رحيميت ذاتى مى‌شوند. زيرا در اين صورت اسم) به معناى مشيت مى‌شود، يعنى مشيت اللهى كه رحمانيت فعلى و رحيميت فعلى به او متحقق مى‌شود. و اللّه در الحمد للّه عبارت مى‌شود از الهيت ذاتى؛ و الرحمن الرحيم در سوره حمد عبارت مى‌شوند از رحمانيت و رحيميتى كه از صفات ذات مى‌باشند (نه از صفات فعل)، و همچنين روبوبيت و مالكيت نيز عبارت از صفات ذات خواهند بود. و ما در شرح جمله «اللهم انى أسئلك من أسمائك» آنچه را كه در تفسير اسم از طريق اهل بيت عصمت و طهارت، و مهابط وحى و فرشتگان الهى استفاده مى‌شود اشارت خواهيم كرد.

تنبيه و اعتراض در مرتبه اسم رحمن و رحيم‌

قيصرى در مقدمات شرح فصوص گويد: «اگر حقيقت وجود را شرط فقط كليات اشياء دانستيم پس آن مرتبه اسم رحمن است كه رب عقل اول است و به نام لوح قضا (مقام جمع) و ام الكتاب و قلم اعلى خوانده مى‌شود. و اگر حقيقت وجود را شرط كليات اشياء دانستيم به طورى كه كليات در آن جزئياتى باشد مفصل و ثابت بدون آنكه از كلياتشان در احتجاب باشند، پس آن عبارت مى‌شود از مرتبه‌