ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ١٧٨ - دنباله سخن حب خداى تعالى مسائل را در هر عالم ظهورى است مناسب با آن عالم

مخصوص ميان رب الارباب و مربوبين كه باعث اظهار وجود است و اين نسبت از طرف پروردگار عالميان به گونه تأثير و افاضه است و از طرف مربوبين و موجودات تحت تربيت او به گونه استفاضه و تأثر- بر حسب نشأه‌ها و موجوداتى كه پذيراى اين نسبت هستند مختلف است. پس در برخى از مراتب حكم اين محبت و نسبت تمام‌تر است و ظهورش بيشتر است مانند عالم اسماء و صفات و عالم صور اسماء و اعيان ثابته در نشأه علمى. و در برخى كمتر و كمتر تا برسد به آخرين مراتب و كمال نزول و نهايت هبوط. پس حب ذاتى حضرت حق متعال تعلق بر آن يافت كه در حضرت اسماء و عوالم غيب و شهادت ظهور يابد، كه فرمود: «من گنجى بودم پنهان پس دوست داشتم كه شناخته شوم، از اين رو خلق را آفريدم تا شناخته شوم.» پس حب ذاتى است كه منشأ ظهور موجودات است. و محبوب‌ترين سؤال از خداى تعالى همان سؤالى بود كه در حضرت علمى از اسماء الهيه واقع شد، چون آن سؤال بود كه مفتاح ظهور و معرفت گرديد. و محبوب‌تر از محبوب‌ترين سؤال‌ها آن سؤالى بود كه از رب انسان جامع كامل كه حاكم بر همه اسماء و صفات و شئون و اعتبارات بود واقع گرديد. و اين كه در تعيين محبوب‌ترين سؤالها گفتيم به حسب مقام كثرت بود. و اما به حسب مقام توحيد و ارتباط خاصى كه ميان هر موجود با رب خود هست بدون آنكه واسطه‌اى در ميان باشد، به حسب اين مقام همه سؤال‌ها از خدا محبوب است چنانكه تحقيق آن گذشت.