ترجمه شرح دعاى سحر - فهري، سيد احمد - الصفحة ١٩٤ - انسان كامل به حكم جامعيت، آيت الله كبرى است

آن و بعد از آن ديدم.» سالكى كه به اين مقام برسد همه چيز را نشانى بيند از آنچه در غيب است، زيرا همه موجودات حتى جماد و نبات كتاب الهى است كه سالك إلى اللّه و مجاهد في سبيل اللّه از صفحات آن كتاب، اسماء و صفات الهى را به اندازه ظرف وجودى خود مى‌خواند.

«در همه چيز نشانى است ز يكتايى او.» بلكه سالك مجاهد هنگامى كه در غيب هويت و مقام جمع احديت مستهلك مى‌شود خودش وجود جامعى مى‌گردد همه مراتب اسماء و صفات را، و جهان مستقلى مى‌شود كه همه چيز در آن است. در روايات ما از امام رضا ٧ رسيده است كه مى‌فرمايد:

«صاحبدلان به اين مطلب رسيدند كه هر چه در آنجاست معلوم نمى‌شود مگر به آنچه در اينجاست.»

انسان كامل به حكم جامعيت، آيت اللّه كبرى است‌

و بدان كه انسان كامل از آن جهت كه كون جامع و خليفه خدا در زمين و نشانه او در همه عوالم است كريم‌ترين آيات الهى و بزرگترين حجت‌هاى اوست، چنانكه از مولاى ما و سرور ما امير المؤمنين يا از سرور ما امام صادق (عليهما الصلاة و السلام) نقل شده كه فرمود:

«همانا صورت انسانى بزرگترين حجت خداست بر خلقش، و اوست همان كتابى كه خدايش با دست خود نوشته، و اوست مجموع صورت همه جهانيان» تا آخر روايت كه درود و سلام بر گوينده‌اش باد.

پس انسان به تنهايى واجد همه مراتب غيب و شهادت است، و