اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٩٥ - حكايت ابراهيم ادهم

زين سخن يك ساعتى انديشه كرد

گفت فرمان آمد از دادار فرد

كاول نامه نويسم نام تو

مست گردانم جهان از جام تو

صد اميد از نااميدى شد پديد

هر كه نيكى كرد هرگز بد نديد

شاخ مهر اوليا در دل نشان‌

تخم عشق كاملان در جان فشان‌

همچو اكسير محبت در جهان‌

كيميا نبود به جان عاشقان‌

گر همى خواهى مقام اوليا

جان فداى عشق ايشان كن هلا

از تكبر بگذر و از طمطراق‌

بنده‌اى شو كاملان را بى‌نفاق‌

نيستى بگزين و هستى را بهل‌

مهر ايشان نقش كن بر جان و دل‌

تا به يمن همت مردان راه‌

راه يابى در حريم قرب شاه‌

چون محبت نيست در عالم خصال‌

شد محبت رهبر بزم وصال‌

بى‌محبت هيچ كس كامل نشد

در مقام قرب حق واصل نشد

چونكه شد ز احببت ايجاد جهان‌

جمله عالم را طفيل عشق دان‌

بى‌محبت ره به جانان كى برى‌

كى به عرفان شهره گردى چون سرى‌

از محبت آتشى افروختم‌

خار و خاشاك جهان را سوختم‌

فرد گشتم دلبرم چون فرد بود

فرد را جز فرد كى در خورد بود

طالبى خواهد ز عالم بى‌نشان‌

عاشق آزاده جويد در جهان‌

بى‌نشان شو از همه نام و نشان‌

تا ببينى روى جانان را عيان‌

كى مقيد واصل مطلق شود

عارف حق بى‌نشان چون حق شود

تا تويى با تست محجوبى از او

زانكه شركست اين من و مايى تو

ما و من آمد حجاب روى يار

گر خدا خواهى تو ما و من گذار

از خمار ما و من هركو برست‌

از شراب وصل جانان گشت مست‌

هر كه از قيد تعين وارهيد

بى من و ما خويش را مطلق نديد

در حقيقت ما و من سد رهست‌

من نگويد هركه از حق آگهست‌

گشت روشن حادث از نور قدم‌

در حقيقت غير حق باشد عدم‌

گر برون آيى ازين ما و منى‌

هست مأوايت مقام ايمنى‌

تا نگردى نيست از هستى تمام‌

خود ننوشى باده وصل كرام‌

از خودى هركو نميرد زنده نيست‌

بى‌بقاى حق كسى پاينده نيست‌