اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٩٢ - حكايت آن شخص كه گنج يافته بود

سر بسر عالم پر از گنج روان‌

خلق از فقر و ز فاقه در فغان‌

در ميان آن كس كه واقف شد ز گنج‌

دايما از طعنه خلقان به رنج‌

آن يكى گويان كه اين زراق گيج‌

مى‌كند دعوى گنج و نيست هيچ‌

وان دگر گويد كه دارد حب جاه‌

افترايى مى‌كند او بر آله‌

تا فريبد او عوام الناس را

مى‌نمايد فربهى آماس را

آنكه باور كرد قول راستش‌

او ز گنج بيكران آراستش‌

او همى گويد ز گنج و جمله خلق‌

گشته از انكار غرقه تا به خلق‌

او ز استعباد و از انكارشان‌

گاه خوشدل بوده گه خاطر گران‌

عاقبت با خويشتن انديشه كرد

دور كرد از خاطر خود گرد درد

گفت از اقرار و از انكارشان‌

نيست ما را عاقبت سود و زيان‌

خاطر خود را چرا دارم ملول‌

از پى انكار اين قوم فضول‌

رغم انف اين گروه بيخرد

مى خور و مى ده بهر كو مى‌برد

دزد را كى ره توان دادن به گنج‌

هر چه بايد آنچنان بايد مرنج‌

هر كسى را سوى گنج ار ره بدى‌

هر گدايى اندرين ره شه شدى‌

پس ولو شاء كجا بودى صواب‌

حق كجا كردى ولكن خطاب‌ ١٩٨

اهل صورت ره به معنى كى برند

كى گدايان سلطنت را درخورند

كار حق ميدان كه عين حكمت است‌

هر بلايى كو فرستد رحمت است‌

كى شناسد اهل حق جز حق‌شناس‌

مرد حق را چون شناسى حق‌شناس‌

ره به حق بيواسطه اهل خدا

چون نيابد كس بجز صاحب صفا

تا بيابى در حريم وصل راه‌

جاى كن در سايه خاص اله‌

گنج خواهى پيش صاحب گنج شو

جز پى اين منعمان جايى مرو

قول كامل را به جان تصديق كن‌

گفته حق دان تو علم من لدن‌

صدق و اخلاص است رهبر در طريق‌

وحى حق دان گفته‌هاى آن فريق‌

گر به فهمت در نيايد اين سخن‌

نقص در فهم است نى در گفت من‌

آنچه مكشوفست بر جان و دلم‌

از ره صدق و يقين شد حاصلم‌

گر به راه وصل جانت عشق جوست‌

صدق پيش آور كه ره يابى به دوست‌

اى كه مى‌جويى ز حق گنج بقا

دست زن در دامن اهل خدا