اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٩٠ - وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

چون بكلى از خودى گشتم فنا

از حيات جاودان ديدم بقا

هستى موهوم شد يكباره نيست‌

كشف شد كاين جمله هستى خود يكيست‌

قطره در دريا فتادن خود فناست‌

عين دريا گشتن و قطره بقاست‌

چون ز خود فانى شدم باقى به حق‌

فارغ آمد جانم از درس و سبق‌

ديدم آنگه خويش بحر بيكران‌

جمله ذرات عالم موج آن‌

از ظهور ما جهان قايم شده‌

هر دو عالم مظهر ما آمده‌

هستى ما گشته هستى جهان‌

بى‌وجود ما همه كون و مكان‌

علم ما گشته محيط هرچه هست‌

ماضى و مستقبل و بالا و پست‌

داير از ما بوده دوران زمان‌

بى‌نشان گشته مقيد در نشان‌

شرح آن حالت نيايد در صفت‌

گر بگويم صد هزاران معرفت‌

كى تواند قال گشتن گرد حال‌

در نيابد حال جز اهل كمال‌

خود كجا آيد عيان اندر بيان‌

كى توان جستن نشان از بى‌نشان‌

بحر اندر كوزه كى گنجد بگو

حال كامل برتر است از گفت‌وگو

در نيابد جز قدم راز قدم‌

چيست ناديده قدم شرح قلم‌

آنچه مى‌بيند قدم يكدم بحال‌

كى نويسد خود قلم پنجاه سال‌

آن معانى كى شود مكشوف دل‌

كى در آيد در عبارات و سجل‌

آنچه ديدم من به چشم دل عيان‌

نيست ممكن صد يكش كردن بيان‌

زانكه نامحدود نايد در حدود

بحر مطلق چون درآيد در قيود

مى‌نيفزايد عبارت جز حجاب‌

سر معنى كى بگنجد در كتاب‌

چون حجاب ذات مى‌گردد صفات‌

از صفت كى كشف خواهد گشت ذات‌

كشف اين معنى شنو در نيستى‌

چون شوى فانى بدانى كيستى‌

وصف حال خود از آن كردم كه تا

بو كه ره‌يابى به سر اوليا

تا مگر پيدا شود در تو طلب‌

راه يابى در مقام قرب رب‌

واشناسى رهنما از رهزنان‌

واقف آيى از طريق رهروان‌

تا بدانى هركه شد جوياى گنج‌

مى‌كشد او از براى گنج رنج‌

تا بدانى پير بايد راه را

گر همى جويى تو قرب شاه را

هر كه اين ره مى‌رود بى‌رهنما

كى شود با بهره از نور لقا