اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ٢٢٠ - فرهنگ لغات و اصطلاحات

قلماش: هرزه، بيهوده، ياوه، نامعقول.

كامل: كسى كه او را كمال باشد؛ و آن وجودى است كه آنچه براى غير ممكن الحصول باشد براى او حاصل باشد و وجود و كمالات از خودش باشد، و چنين ذاتى خداست؛ در مرتبت بعد كسانى‌اند كه در حكمت عمليه و نظريه خود را كامل كرده باشند.

اى درويش اين طايفه كه هر سه طريقت و شريعت و حقيقت دارند كاملان‌اند، ايشان‌اند كه پيشواى خلايق‌اند؛ و آنها را هشت چيز بكمال باشد: اقوال نيك، افعال نيك، اخلاق نيك، معارف، ترك، عزلت، قناعت، خمول. و آنان كه اينها ندارند ناقصان‌اند. (تلخيص از فرهنگ اصطلاحات عرفانى).

كثرت: چون در مراتب مظاهر امكانيه ذات حق تجلى كند، به جهت اظهار اسماء و صفات، به لباس كثرت ملبس مى‌شود.

كد: مشقت در طلب چيزى، كوشش، به كار سخت واداشتن.

كماهى: آن‌طور كه هست.

كمخاب: (كمخا) پارچه منقش و رنگارنگ كه خواب اندك دارد.

كنشت: كنيسه، معبد يهودان (خصوصا)؛ عبادتگاه كافران (عموما).

كوف: بوم، جغد؛ نيز به معنى شانه جولاهگان آمده است. مراد از كوف در كتاب معنى اول است.

كهف الورى: پناه آفريدگان.

گويان: گوينده، در حال گفتن.

لاش: لاشئى، ناچيز.

لاشيئى: لقب دنيا.

لبيب: عاقل، خردمند، بخرد.

لوامه: نفس.

لوت: برهنه، عور، زمين بى‌آب و علف، طعام لذيذ، پسر ساده.

ماسوا: (ماسوى) بغير، جز، ماسوى اللّه، جز خدا، آنچه جز خداى‌