اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود

در بيان شوق و عشق و احوال و اطوار عاشقان و مشتاقان جانباز با سوز و نياز و اشارت به آنكه زاد اين سفر پر خطر عجز است و بيچارگى و شكست و نيستى و منع طمطراق خودى

١٥ ص

(٢٦)

حكايت بايزيد بسطامى قدس الله سره

١٥ ص

(٢٧)

تحريص در طلب و كيفيت حال طالب و اطوار و آداب طلبكارى و بيان وصف الحال در علامت طلب و طالب

١٦ ص

(٢٨)

حكايت(اندرين معنى بگويم قصهاى )

در بيان تأثير صحبت و خواص آن و فايده مصاحبت فقرا و اوليا

٢٨ ص

(٣١)

در بيان آنكه سلوك و تصفيه بىارشاد شيخ كامل راهنما ره به مطلوب نمىتوان برد كه من لا شيخ له فشيخه و الشيطان و من لم ير مفلحا لا يفلح ابدا، قال ان كنتم تحبون الله فاتبعونى

٢٩ ص

(٣٢)

در بيان اقسام سالكان راه اله و تفاوت مراتب ايشان

٣٠ ص

(٣٣)

حكايت زاهدى كه به وقت بايزيد در بسطام وحيد التقوى بود

٣٢ ص

(٣٤)

حكايت به خواب ديدن ذات گرامى حق را بايزيد بسطامى

٣٤ ص

(٣٥)

در بيان وصف الحال و تحريض در رياضت و اشارت به موت اختيارى بحكم موتوا قبل ان تموتوا 172

٣٦ ص

(٣٦)

در بيان قيامات انفسى و منازل و مراتب سير سالكان

٣٧ ص

(٣٧)

اشارت به اخلاق ذميمه و حسنه و تهذيب اخلاق سيه بحسنه و آثار و اسرار آن و در بيان آنكه بهشت و دوزخ نتايج اعمال و اخلاق حسنه و سيه است و اين هر دو در دار دنيا با انسان است

٣٧ ص

(٣٨)

در بيان آنكه ترقى در طور مراتب نفس به طريق تنزل است

٣٩ ص

(٣٩)

حكايت عارفى كه در صحرا به سردى هوا دچار شده به طلب آتش سوى ده مىدويد

٤٠ ص

(٤٠)

در جامعيت انسان و تطابق ميان آفاق و انفس به مقتضاى سنريهم آياتنا في الآفاق و في أنفسهم حتى يتبين لهم أنه الحق و طريق معرفت نفس و خدا بحكم من عرف نفسه فقد عرف ربه 175

٤٣ ص

(٤١)

حكايت(سرور اقطاب عالم بايزيد )

٤٥ ص

(٤٢)

در بيان آنكه بحكم اعدى عدوك نفسك التى بين جنبيك

٤٧ ص

(٤٣)

حكايت(وحى آمد سوى موسى از خدا )

٤٧ ص

(٤٤)

در بيان حقيقت قلب انسانى و جامعيت او و اشارت بدانكه در انفس، دل مظهر علم الهى است و به مثابه لوح محفوظ است كه ما وسعنى ارضى و لاسمائى ولكن وسعنى قلب عبدى المومن 179 النقى التقى و تفصيل سخن بايزيد بسطامى كه لو ان العرش و ما حواه الف الف مرة فى زاويه

٤٨ ص

(٤٥)

در بيان آنكه هر صفت كه بر دل غالب مىگردد و دل به حسب جامعيت كه دارد عين آن مىنمايد

٥٢ ص

(٤٦)

اشارت به سخن سيد الطايفه جنيد بغدادى كه «المريد الصادق غنى عن علم العلما»

٥٤ ص

(٤٧)

در بيان آنكه اصل اعمال نيت است و اخلاص در آن چنانچه در احاديث قدسيه آمده است كه

٥٥ ص

(٤٨)

در بيان آنكه جميع افعال به تقدير الهى است و اشاره به مسائل مختلف فيه ميان اشعرى و معتزلى و سنى و شيعى و محقق و مقلد و ايماء اصطلاحات صوفيه و منع از اظهار اسرار و تحريص به اخفاء آن بحكم و رب جوهر علم لو ابوح به # لقيل لى انت ممن يعبد الوثناء 186 و ع

٥٧ ص

(٤٩)

در بيان آنكه شرط راه سالك صدق و اخلاص است و امتحان اهل كلام موجب خذلان دين و دنيا مىگردد و ممتحن ملعون است

٥٨ ص

(٥٠)

حكايت جنيد بغدادى

اشارت به حديث قدسى لو لم تذنبوا الذهبت بكم و خلقت خلقا يذنبوا و يستغفرون فاغفر لهم، تا احكام اسمائى ظهور يابد

٦٦ ص

(٥٤)

در بيان حديث نبوى كه لو لم تذنبوا لخشيت عليكم اشد من الذنب الا و هو العجب العجب العجب، بيزارم از آن طاعتى كه مرا به عجب آرد خوشا معصيتى كه مرا به عذر آرد «انين المذنبين احب الى الله من زجل المسبحين» چه هرچه موجب نيستى و عجز است به حقيقت طاعت مقبو

٦٧ ص

(٥٥)

در بيان حقيقت عشق و آثار و احكام آن

٦٧ ص

(٥٦)

حكايت سلطان محمود و اياز

٧٢ ص

(٥٧)

حكايت(پادشاهى بود بس صاحب جمال )

٧٤ ص

(٥٨)

در بيان إن الله لا يغفر أن يشرك به و يغفر ما دون ذلك لمن يشاء 194

حكايت درويشى كه از عشق عابدى را مدهوش ديد

٧٧ ص

(٦١)

در بيان مراتب صحو و محو و فرق و جمع و صحو بعد المحو و فرق بعد الجمع و اشارت به مشاهده كاملان و توحيد حقيقى و تنبيه بر آنكه يك حقيقت كه به صورت كثرت تجلى نموده و عين همه گشته

٨٠ ص

(٦٢)

حكايت سائلى كه از پير بسطامى سئوال كرد

٨٣ ص

(٦٣)

وصف الحال آنچه در روش اهل طريقت بر اين فقير روى نموده جهت تنبيه طالبان و عاشقان ذكر كرده مىشود

٨٤ ص

(٦٤)

حكايت آن شخص كه گنج يافته بود

٩١ ص

(٦٥)

حكايت ابراهيم ادهم

٩٤ ص

(٦٦)

حكايت بايزيد بسطامى

٩٧ ص

(٦٧)

در اخلاق و اوصاف و آثار و سيرت و صورت سالكان واصل و كاملان مكمل و عارفان صاحبدل و بيان روش ارباب طريقت و منع از اخلاق ذميمه و شيوه اهل دنيا و آنچه در طريق فقر و سلوك به وى روى نموده است

٩٨ ص

(٦٨)

حكايت ابراهيم ادهم

١٠١ ص

(٦٩)

حكايت(يك جوانى دلربايى ماهرو )

١٠٩ ص

(٧٠)

حكايت(پير بغدادى جنيد نامدار )

١١١ ص

(٧١)

اشارت به سخنان عيسى

١١٢ ص

(٧٢)

حكايت(زاهدى بودست در ايام پيش )

حكايت ذو النون مصرى

١١٦ ص

(٧٥)

تمثيل(پير بسطامى چو در ميدان شتافت )

١١٨ ص

(٧٦)

در بيان آنكه عمل به اخلاص وسيله قرب نمىگردد بلكه موجب زيادتى بعد شود

١١٩ ص

(٧٧)

در بيان آنكه انسان هرچه از نيك و بد مىكند صورت همه در عالم معنى به وى بازگشت خواهد نمود و تحريض برآنكه نيكى درباره خلايق موجب رضاى خالق است

حكايت ابو تراب نخشبى

١٢٤ ص

(٨٠)

اشارت به مناسبت ميان خلق و خالق و تحقيق آنكه هرچه هست حق است و عالم نمود و همى بيش نيست

علامات اختصارى نسخهها

اختلاف نسخه كتابخانه ملك با متن 209 بيت از ابتداى كتاب و 122 بيت از اواخر كتاب

توضيحى پيرامون برخى از اعلام كتاب

ابو سليمان دارانى

فرهنگ لغات و اصطلاحات

اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٧٩ - اختلاف نسخه كتابخانه ملك با متن ٢٠٩ بيت از ابتداى كتاب و ١٢٢ بيت از اواخر كتاب

اختلاف نسخه كتابخانه ملك با متن [٢٠٩ بيت از ابتداى كتاب و ١٢٢ بيت از اواخر كتاب‌]

ص ١ ب ٣: از نام اوست- جام اوست.

ص ١ ب ٥: كه در عرصه وجود.

ص ١ ب ٧: پاك برتر ز آب.

ص ١ ب ١٣: حمد حق گويند پيدا و نهان‌

ص ١ ب ١٧: برين دعوى گواه.

ص ٢ ب ٥: آب هر سو از پى‌ات گشته روان- خاك از اين سود افتاده.

ص ٢ ب ٦: ريختى يك جرعه دردش- در خاك اوفتاد.

ص ٢ ب ٨: در هوايت گشته رقصان بيدوش.

ص ٢ ب ٩: جامه نيلى كرده است ... تو.

ص ٢ ب ١٤: و گياهى كاو برآمد- مست عشقت.

ص ٢ ب ١٥: جوياى تو در بالاو.

ص ٢ ب ٢٣: عالمان در گفتگوت- در جستجوت.

ص ٢ ب ٢٤: جمله را رو سوى تو- هواى روى تو.

ص ٣ ب ١: مست عشق تو- پست عشق تو.

ص ٣ ب ٣: تويى مطلوب جان- محبوب جان.

ص ٣ ب ٤: گشته امرت را مسخر- و هشيار و مست.

ص ٣ ب ٧: جان جمله با وصالت آشنا.

ص ٣ ب ١٢: ترا جويا شده- گويا شده.

ص ٣ ب ١٣: از ثناى اين دگر.

ص ٣ ب ١٥: ترسا و مغ جوياى تو.

ص ٣ ب ١٦: هر يكى گشته ز اسمى- فيض هريك فيض ديگر.

ص ٣ ب ١٩: جمله با دريا بود.

ص ٣ ب ٢١: ره به مطلق كى بردرد.

ص ٣ ب ٢٢: تو نظر در بحر كن جورا ببين- تا كه باشى.

ص ٤ ب ٦: مست سازم از مى وحدت.

ص ٤ ب ٨: با ده ده تا وارهم.