اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٧٧ - اختلاف نسخهها

ص ١٢٢ ب ١٢: مغز گردو در گذار پوستى (ب).

ص ١٢٢ ب ١٤: با مريدان بود شيخى در گذر (گ).

ص ١٢٢ ب ١٥: خوش خرامان و خراب (ب).

ص ١٢٢ ب ١٧: مست وغا (ب).

ص ١٢٢ ب ١٨: انسان شود از حلق دور (د).

ص ١٢٢ ب ٢٠: اى داننده فاش و نهان (گ).

ص ١٢٢ ب ٢٢: يا الهى آن‌چنان كاينجاى شان (ب).

______________________________ (١٢٣) ص ١٢٣ ب ٣: چون بديدند آن (ب).

ص ١٢٣ ب ٨: شد مراد جمله حاصل بى‌تعب (ب).

ص ١٢٣ ب ١١: هست جنگ و صلح ايشان سرّ حق (ب).

ص ١٢٣ ب ١٣: وگر خندان شوند- حق‌اند بر فرمان شوند (د).

ص ١٢٣ ب ١٧: مدح ايشان گر كنم بر قدر (ب).

ص ١٢٣ ب ١٩: نيست كس واقف ز حال اين گروه (ب).

ص ١٢٣ ب ٢١: زانكه از قيد دو عالم مطلق‌اند (ب).

ص ١٢٣ ب ٢٦: هرچه مى‌خواهى از ايشان مى‌طلب (ب).

ص ١٢٣ ب ٢٧: خوش درآ- عجايب‌هاى او (ب).

(١٢٤) ص ١٢٤ ب ٤: بويى زين فريق (ب).

ص ١٢٤ ب ٦: جمله گويد از خداى ذو المنن (ب- گ).

ص ١٢٤ ب ٨: در پيش وى باشد (ب).

ص ١٢٤ ب ٩: هر كجا يابند نور معرفت (د- گ).

ص ١٢٤ ب ١٠: معرفت عارف‌تر است (گ).

ص ١٢٤ ب ١٤: كه من از فضل خداى لايزال (گ- د).

ص ١٢٤ ب ١٥: نه ز كس (گ).

ص ١٢٤ ب ١٦: آن يكى گفته (گ).

ص ١٢٤ ب ١٧: نهايت مشكل است (گ).

ص ١٢٤ ب ١٩: اين بيت در نسخه (د) نيست.

ص ١٢٤ ب ٢١: در حقيقت نيست (ب).

ص ١٢٤ ب ٢٢: هرچه بودم گفت با او گفت‌وگو (د)؛ بود با او گفتگو (گ).

ص ١٢٤ ب ٢٣: هرچه بگرفتم گرفتم هم از او (ب).

(١٢٥) ص ١٢٥ ب ٧: دور ميدانى چرا (ب)؛ دور مى‌بينى (گ).

ص ١٢٥ ب ١٥: مگذر از ما گر همى جوئى خدا (ب).

ص ١٢٥ ب ٢١: آگهى از پايه‌ام (گ).

ص ١٢٥ ب ٢٤: قطره خوانى (ب).

(١٢٦) ص ١٢٦ ب ٣: از خدا هر لحظه گردى دورتر (ب).

ص ١٢٦ ب ٨: در نسخه (ب) جاى دو مصرع عوض شده است؛ پر از نور لقاست (گ).

ص ١٢٦ ب ١٢: بخود بنگر بدان (گ).