اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود - اسيري لاهيجي، شمس‌الدين محمد - الصفحة ١٥١ - اختلاف نسخهها

ص ٤١ ب ٢٢: آتش شدم (د)؛ آتش شوم (گ).

ص ٤١ ب ٢٣: نه نيز دود (م)؛ نى نيز دود (ب).

ص ٤١ ب ٢٤: در عجب ماند كه اين (ب- م).

______________________________ (٤٢) ص ٤٢ ب ٢: بر نشان آتش (ب- م).

ص ٤٢ ب ٣: در دوزخ نشان (ب- م).

ص ٤٢ ب ٤: چون كذب (ب- م).

ص ٤٢ ب ٦: هركس آرد آتشى با خويشتن (ب- م).

ص ٤٢ ب ٧: كينه آتش فروخت (د)؛ از آتش دوزخ بسوخت (گ).

ص ٤٢ ب ٨: فهم گردآور كه تا يابى (ب)؛ فهم كرد او را كه تا (گ).

ص ٤٢ ب ٩: آتش دوزخ بدان كه (ب و م)؛ بود گر خشم تست (گ).

ص ٤٢ ب ١٠: اخلاق بد است- اعمال خود است (ب- گ).

ص ٤٢ ب ١٣: وان رياضاتى كه دارند اوليا (ب).

ص ٤٢ ب ١٤: درآ حكمت نگر (گ).

ص ٤٢ ب ١٥: به استدلال تقليدى است (گ).

ص ٤٢ ب ١٦: راستى كن كژ مرو (د).

ص ٤٢ ب ٢٠: فكر شهوانى خروش (د)؛ فكر دنيا هست (گ)؛ فكر دنياوى (م).

ص ٤٢ ب ٢٢: چرخ و شاهين انس و قرب (ب- م).

ص ٤٢ ب ٢٥: بود فكرهاى (ب).

ص ٤٢ ب ٢٦: جود باشد حال (ب).

(٤٣) ص ٤٣ ب ١: گه گاه ارسال رسل (د)؛ چيست دانايى بكل (گ).

ص ٤٣ ب ٢: گوش كن از عارفان (ب).

ص ٤٣ ب ٣: علوم اوليا (ب)؛ كوف اندر گرد سير و انزوا (م).

ص ٤٣ ب ٥: مرغ لك لك را حصول سال دان (د).

ص ٤٣ ب ٦: شه شترمرغ است (د).

ص ٤٣ ب ٧: حرف همت (م).

ص ٤٣ ب ٨: رب آيات است (گ).

ص ٤٣ ب ١٢: اهل دل آن عارف (ب)؛ بعد از اين بيت در نسخه (م) يك بيت اضافه هست:

ص ٤٣ ب ١٥: جوز خود آيات (د- گ).

ص ٤٣ ب ١٧: خود تويى بنگر (ب- گ)؛ از جسم و جان (ب- م).

ص ٤٣ ب ١٩: مى‌نمايد در (م).

ص ٤٣ ب ٢٠: كه دو عالم را يكى پنهان كند (ب)؛ در او پنهان (م).

ص ٤٣ ب ٢١: هرچه بود و هست باشد در جهان (ب).

(٤٤) ص ٤٤ ب ٢: چون نماند و هم (د- گ).

ص ٤٤ ب ٤: من عرف زين گفت (ب- م).