ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٩٣ - خطبه ديگرى از امير مؤمنان ع
و خداوند بوسيله ايشان ركن (و پايه محكمى) را (كه مقصود همان حكومت بنى اميه است) لرزان كند و درهم شكند بوسيله آنها بنيانها و ساختمانهاى سنگى آنها را از شام، و پر كند از ايشان (يعنى مخالفين بنى اميه) وسط مسجد دمشق (يا وسط كوههاى شام) را.
سوگند بدان كه دانه را بشكافد و جاندار را بيافريند اينكه گفتم حتما خواهد شد، و گويا من اكنون شيهه اسبان و سر و صداى درهم مردانشان را مىشنوم.
و بحق خدا سوگند آب شود آن قدرتى كه در دست ايشان است پس از بلندى و فرمانروائى در شهرها همچنان كه دنبه بر روى آتش آب گردد، هر كس از ايشان بميرد گمراه مرده، و كار هر كه از ايشان بگذرد (يا در زمين بماند) با خداى عز و جل خواهد بود، و بپذيرد خداى عز و جل توبه هر كه را كه از ايشان توبه كند، و اميد است كه خداوند گرد آورد شيعيان مرا پس از پراكندگى براى بدترين روز گرفتارى اينان و براى كسى نيست كه چيزى را براى خدا اختيار كند بلكه تمام اختيارات و هر كارى بدست خدا است.
اى مردم آنان كه بناحق منصب امامت را بخود بستهاند و شايسته آن نيستند بسيارند، و اگر شماها در مورد حق خالص از يارى همديگر دست نكشيد و در توهين و پست كردن باطل سستى نورزيد دلير نشوند بر شما كسانى كه (در ايمان و عقيده) مانند شما نيستند، و نيرو نگيرد بر شما آنكه نيرو گرفتن بر شما را خواهد، و در صدد پايمال كردن اطاعت امام بر حق و دور كردن آن از اهلش باشد، ولى شما سرگردان شديد چنانچه بنى اسرائيل در زمان موسى بن عمران عليه السّلام سرگردان شدند، و بجان خودم سرگردانى شما پس از من چند برابر سرگردانى بنى اسرائيل خواهد بود