ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٢٤٢ - نشانههاى دوستان على ع و شيوه آن حضرت

رسول خدا (ص) پرچم جنگ خود را بدست او ميداد و جبرئيل از طرف راست و ميكائيل از سمت چپش ميجنگيدند، و از جنگ باز نميگشت تا خداى عز و جل او را پيروز و فاتح سازد.

١٧٦- زيد بن حسن گويد: شنيدم از امام صادق عليه السّلام كه ميفرمود: على عليه السّلام در خوراك و روش خود شبيه‌ترين مردم بود برسول خدا (ص)، و چنان بود كه خودش نان و زيتون ميخورد و بمردم نان و گوشت ميداد، و على عليه السّلام آب ميكشيد و هيزم مى‌آورد و فاطمه عليها السّلام آرد آسيا ميكرد و خمير ميساخت و نان مى‌پخت و جامه وصله ميزد، و از همه مردم زيباتر بود و گوئى دو گونه‌اش دو گل شكفته بود، درود خدا بر او و شوهر و فرزندان پاكش باد.

١٧٧- يونس بطور مرفوع از امام صادق عليه السّلام روايت كند كه فرمود: همانا خداى عز و جل پيامبرى را نفرستاد جز آنكه داراى خلط سوداء پاكى بود (يعنى در باره خداى عز و جل و پيشرفت دستورات خداوند تندخو و سخت بود، و هم تيز هوش و خوش فهم بود) و هيچ گاه خداوند پيامبرى را نفرستاد جز آنكه به «بداء» اقرار داشت.

شرح- مجلسى (ره) گويد: اينكه خلط سوداء را در حديث به صفا و پاكى توصيف فرموده براى اين است كه بفهماند آثار بد اين خلط كه غالبا ملازم آن است در انبياء عليهم السّلام نبوده ... (پايان) و بداء در لغت بمعناى آشكار شدن و رخ دادن كارى و دست كشيدن از كارى در حين انجام آن و امثال آن آمده است، و در اينكه آيا بداء در مورد خداى تعالى بچه نحو است و بچه معنا است احتياج ببحث مفصلى دارد كه در باب اصول عقايد علماى شيعه تحقيقاتى در اين باب فرموده‌اند و در اصول كافى نيز بابى در بداء عنوان كرده و قسمتى از اخبار بداء را نقل ميكند هر كه اطلاع كافى از آنها خواهد بكتب مفصله‌اى كه در اين باره نوشته شده و يا بشروح اصول كافى مراجعه كند.