ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ١٨٣ - حديث حضرت موسى بن جعفر ع

شك و ترديدش را برطرف سازد.

و از زكات دادن بآنها پرسيدى؟ (بدان كه) آنچه از مال زكات است شما بدان سزاوارتريد زيرا ما براى شما آن را حلال كرده‌ايم هر كه از شما باشد و در هر كجا باشد.

و پرسيده بودى از ناتوانان (از مخالفين كه اميد نجاتى در آنها هست؟) (بدان كه) ناتوان كسى است كه حجتى باو نرسد و اختلاف را نداند، پس هر گاه اختلاف را فهميد او ديگر جزء ناتوانان (و مستضعفين) نيست.

و پرسيده بودى از گواه شدن براى مخالفان؟

تو گواهى را بخاطر رضاى خداى عز و جل بده اگر چه بزيان خودت و پدر و مادر و نزديكانت باشد در ميان خودت و آنان و اما اگر ترس آن دارى كه (با دادن شهادت) ستمى به برادر دينيت بشود، نه.

و هر كه را اميد دارى كه سخنت را بپذيرد با شرائطى كه از طرف خداى عز و جل مقرر شده بمعرفت و شناسائى ما دعوت كن، و خود را در قلعه رياء و خودنمائى پناهنده مكن (شايد مقصود اين باشد كه بيش از حد مقرر براى تقيه از مخالفين تظاهر مكن) و آل محمد را دوست بدار، و در باره چيزى كه از طرف ما بتو رسيد و بما منسوب بود نگو باطل است اگر چه خلاف آن را از ما سراغ داشته باشى، زيرا تو نميدانى براى چه ما آن را گفته‌ايم، و بچه گونه آن را شرح داده‌ايم. آنچه را بتو خبر ميدهيم آن را باور كن و هر خبرى را كه ما كتمانش را از تو خواستيم فاش مكن، و از جمله حقوقى كه برادر دينيت بر تو دارد اين است كه هر چه بكار دنيا و آخرت او سودى بخشد از او پنهان ندارى، و كينه او را در دل نگيرى اگر چه بتو بدى كند، و هر گاه تو را خواند دعوتش را بپذيرى، و او را بدست دشمنى كه از مردم دارد نسپارى اگر چه نزديكتر باشد باو از تو. و در بيماريش از او