ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٦٠ - حديث موسى ع

حق مندرس و كهنه گشته.

در چنين وقتى خود را واپاى و از خداى عز و جل نجات بخواه و بدان كه (در چنين وضعى) مردم مورد خشم خداى عز و جل قرار گرفته‌اند و خداوند بخاطر كارى است كه بآنها مهلت داده، مراقب باش و كوشش كن تا خداى عز و جل تو را بر خلاف آنچه مردم در آنند مشاهده كند تا اگر عذاب بر آنها نازل گردد و تو در ميان آنها باشى بسوى رحمت حق شتافته باشى و اگر جدا شوى آنان گرفتار شوند، و تو از روش آنان و بى‌باكى آنها نسبت بخداى عز و جل بيرون باشى، و بدان كه براستى خداوند پاداش نيكوكاران را ضايع نكند، و همانا رحمت خدا به نيكوكاران نزديك است.

حديث موسى ع‌

٨- على بن عيسى در حديث مرفوعى (كه سند را بمعصوم رسانده) روايت كند كه موسى عليه السّلام با خدا مناجات كرد، و خداوند در آن مناجات باو فرمود:

اى موسى آرزويت در دنيا دراز نشود كه بخاطر آن دلت سخت گردد، و شخص سخت دل از من بدور است.

اى موسى آن طور باش كه من در تو خوشحالم (كه چنان باشى) چون كه خوشحالى من آن است كه فرمانبردارى شوم و نافرمانى نشوم، پس دلت را با ترس بكش، كهنه جامه باش و زنده دل، در زمين گمنام باش و در آسمان معروف، خانه‌نشين باش و چراغ در شب، در پيشگاه من فرمانبردار و فروتن باش چون فرمانبردارى شكيبايان، از بسيارى گناه بدرگاه من فرياد كن چون فرياد گنهكار گريزان از دشمن،