ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥٠ - فضايل شيعه و معنى رافضى

و صاحبان خرد شيعيان مايند، اى ابا محمد خوشحالت كردم؟

ابو بصير- قربانت گردم برايم بيفزا.

فرمود: اى ابا محمد بخدا سوگند خداى عز و جل در آيه ذيل هيچ يك از اوصياء پيمبران و پيروانشان را جدا نكرده جز امير مؤمنان على عليه السّلام و شيعيانش را كه در قرآنش فرمايد و گفته‌اش حق است: «روزى كه دوستى براى دوست خود كارى انجام ندهد، و آنها يارى نشوند، جز آنكه خدايش رحم كند ...» (سوره دخان آيه ٤٢) و مقصود خداوند از اين آيه على عليه السّلام و شيعيان اويند اى ابا محمد آيا خوشحالت كردم؟

ابو بصير- قربانت گردم براى من بيفزا.

فرمود: اى ابا محمد همانا خداى تعالى شما را در قرآن ياد كرده آنجا كه فرمايد «اى بندگان من كه در باره خويش زياده روى كرديد از رحمت خدا نوميد نشويد كه براستى خدا همه گناهان را مى‌آمرزد و همانا او آمرزنده و مهربان است» (سوره زمر آيه ٥٣) بخدا سوگند جز شما از اين سخن، ديگرى منظورش نبوده، آيا خوشحالت كردم اى ابا محمد؟

ابو بصير- قربانت باز هم براى من بيفزا.

فرمود: اى ابا محمد همانا خدا شما را در قرآن خود ذكر كرده كه فرمود: « (اى شيطان) براستى كه تو را بر بندگان (خاص) من تسلطى نيست» (سوره حجر آيه ٤٢) بخدا سوگند از اين سخن جز امامان و شيعيانشان را قصد نداشته، آيا خوشحالت كردم اى ابا محمد؟

ابو بصير- قربانت! باز هم بفرما.

فرمود: اى ابا محمد همانا خدا شما را در قرآن خود ياد كرده كه فرمايد: «آنان همدم كسانى هستند كه خدا نعمتشان داده از پيمبران و راستى پيشه‌گان و جانبازان و شايستگان و چه نيكو رفيقانى هستند» (سوره نساء آيه ٦٩) در اين آيه مقصود از پيمبران رسول خدا (ص) است، و راستى پيشه‌گان‌