ترجمه روضة کافي شيخ کليني - رسولي محلاتي، سيد هاشم - الصفحة ٥ - (نامه كه حضرت صادق ع باصحاب خود مرقوم فرمود)

و بدانيد كه براستى چه بد بهره‌ايست آن بهره و جايزه‌اى كه كسى در ترك اطاعت خدا و نافرمانى او بدست آرد كه خوشيهاى زوال پذير و فانى دنيا را بوسيله پرده درى خدا بر نعمت بهشت جاويدان و خوشيها و مقام ارجمند بهشتيان مقدم ميدارد، واى بر اينها كه چه بهره بد و بازگشت زيان آور و حال بدى در روز قيامت نزد پروردگارشان دارند، پناه بريد بخدا از اينكه پناه دادنش بشما مانند پناه دادنش بآنها باشد (كه در دنيا واگذاردشان و در آخرت دچار عذاب و كيفرشان گرداند) و شما را گرفتار كند بدان چه آنان را گرفتار ساخته و نيروئى براى ما و شما نيست جز بدو.

پس از خدا بترسيد اى گروه نجات يافته اگر خدا كامل گرداند براى شما آن نعمتى را كه بشما داده (كه نعمت ولايت و اقرار بامامت امير المؤمنين باشد و يا چنانچه فيض (ره) فرموده مقصود نعمتهاى دنيوى و اخروى است) زيرا كه كامل نگردد اين كار تا برسد بشما نيز همانند آنچه بشايستگان پيش از شما رسيد، و تا آزمايش شويد در جان و مالتان، و تا بشنويد از دشمنان خدا ناهنجار بسيار و شكيبائى كنيد و آنها را بر خود هموار سازيد، و تا آنجا كه شما را خوار بشمارند و دشمن دارند، و تا آنجا كه بر شما تحميل ستم كنند و شما نيز بخاطر رضاى خدا و پاداش سراى آخرت ستم ايشان را تحمل كنيد، و تا آنجا كه بخاطر خداى عز و جل خشم شديد خود را در برابر آزار آنها كه از روى جنايت بر شما انجام دهند فرو خوريد، و تا آنجا كه شما را در باره حق دروغگو شمارند و در اين باره با شما دشمنى كنند و كينه شما بر دل گيرند و شما بر آنها صبر و بردبارى كنيد، و مصداق تمام اينها (كه گفتيم) در كتاب خدا است كه جبرئيل آن را بر پيامبرتان نازل كرده.

شنيده‌ايد گفتار خداى عز و جل را كه به پيامبرتان فرمايد: «صبر كن چنان كه پيمبران ثبات‌دار صبر